Καλημέρα σας.
Όπως βλέπετε έχω κέφια και όρεξη για διαθεματικότητα..... για να ανακατέψω λογοτεχνία και κέντημα για να παρουσιάσω οπτικοποιημένη μια μαγική ιστορία. Ένας μικρός ήρωας, που μεγάλωσε γενιές και γενιές και θα εξακολουθεί να επηρεάζει τα παιδιά και τους μεγάλους, είναι στην καρδιά μας με την αθωότητά του, την αφέλειά τουκαι τους εμπνέει.
"Ο μικρός Πρίγκηπας" του Αντουάν Σεντ Εξυπερύ σε ένα διαχρονικό, μαγικό παραμύθιξετυλίγει μέσα από τις δροσερές αναμνήσεις του ταξιδιού του, μπροστά στα μάτια του πιλότου-αφηγητή όλη την επιπολαιότητα, την υπεροψία, τη μιζέρια, τη δίψα για εξουσία και λεφτά, τη μοναξιά των ανθρώπων. Και όσοι/ες από εμάς είχανε την τύχη να μιλήσουν για τον ήρωα, για τους συμβολισμούς σίγουρα γίναμε σοφότεροι. Βρήκα στην Πηγή ( πατήστε πάνω για να τα δείτε) τα γραφικά τα ανακάτεψα με φράσεις μέσα από το βιβλίο και σας εύχομαι να το απολαύσετε.
«Αυτό είναι το πιο δύσκολο απ’ όλα. Είναι πολύ πιο δύσκολο να κρίνεις τον εαυτό σου από το να κρίνεις τους άλλους. Αν καταφέρεις να κρίνεις τον εαυτό σου σωστά, τότε θα είσαι πραγματικά ένας σοφός άνθρωπος.»
«Για τους ταξιδιώτες τα αστέρια είναι οδηγοί. Για οποιονδήποτε άλλο δεν είναι τίποτα, παρά μικροσκοπικά φώτα.»
«Όλοι οι μεγάλοι ήταν κάποτε παιδιά … αλλά μόνο λίγοι από αυτούς το θυμούνται.»
Σε ένα από τα αστέρια Θα κατοικώ
Σε ένα απ’ αυτά Θα γελώ
Κι έτσι θα είναι Σαν όλα τα αστέρια Να γελούν
Όταν κοιτάς Τον ουρανό το βράδυ
«Και τώρα εδώ είναι το μυστικό μου, ένα πολύ απλό μυστικό: Μόνο με την καρδιά είναι που μπορεί κανείς να δει σωστά. Αυτό που είναι σημαντικό είναι αόρατο στο μάτι.»
Είναι ο χρόνος που έχεις ξοδέψει για το τριαντάφυλλό σου, που κάνει το τριαντάφυλλό σου τόσο σημαντικό.
"Οι μεγάλοι δεν καταλαβαίνουν τίποτα από μόνοι τους, και είναι κουραστικό για τα παιδιά να προσπαθούν πάντα και συνέχεια να τους εξηγούν τα πράγματα".
"Όταν τελειώσεις τις ετοιμασίες σου το πρωί, τότε είναι η ώρα να ετοιμάσεις τον πλανήτη, με την μεγαλύτερη δυνατή φροντίδα".
Κάποιος βλέπει καθαρά μόνο με την καρδιά. Ό,τι είναι ουσιαστικό είναι αόρατο για τα μάτια.
«Ξέρω έναν πλανήτη που κατοικείται από έναν κύριο με κόκκινο πρόσωπο. Ποτέ του δεν μύρισε ένα λουλούδι. Ποτέ δεν κοίταξε ένα αστέρι, ο ίδιος ποτέ δεν αγάπησε κανέναν. Ποτέ δεν κάνει τίποτα, εκτός από το να προσθέτει αριθμούς. Και όλη την ημέρα, λέει ξανά και ξανά, ακριβώς όπως και εσείς, «είμαι ένας άνθρωπος σοβαρός! Είμαι ένας σοβαρός άνθρωπος!» Και φουσκώνει από υπερηφάνεια. Αλλά αυτός δεν είναι τελικά ένας άνθρωπος, είναι ένα μανιτάρι!»
«Οι λέξεις είναι η πηγή των παρεξηγήσεων.»
«Για μένα είσαι μόνο ένα μικρό αγόρι ίδιο με εκατό χιλιάδες άλλα μικρά αγόρια. Και δεν σε έχω ανάγκη. Ούτε εσύ με έχεις ανάγκη. Για σένα είμαι μόνο μια αλεπού όμοια με εκατό χιλιάδες άλλες αλεπούδες. Αλλά αν με εξημερώσεις θα έχει ανάγκη ο ένας τον άλλον. Θα είσαι το μόνο αγόρι στον κόσμο για μένα και θα είμαι η μόνη αλεπού στον κόσμο για σένα.»
Γίνεσαι υπεύθυνος, για πάντα, για ό,τι εξημερώνεις.
Οι μεγάλοι δεν καταλαβαίνουν τίποτε από μόνοι τους.
"Αλλά τα μάτια είναι τυφλά. Πρέπει να βλέπεις με την καρδιά..."
"Μόνο τα παιδιά ξέρουν τι ψάχνουν να βρουν"
Αυτό που κάνει την έρημο όμορφη είναι ότι κάπου κρύβει ένα ποτάμι.
"Και με τους ανθρώπους νιώθεις μόνος"
Γεια σας......
