Καλό φθινόπωρο, καλή αρχή στους μαθητές.....

Καλησπέρα σας. 

     Κάλιο αργά παρά ποτέ, όπως λένε, σας χαιρετώ και σας εύχομαι καλή σχολική χρονιά. Σήμερα αφιερώνω αυτή την ανάρτηση στα μαθητούδια, μικρά και μεγάλα, που ετοιμάζονται για τα σχολεία. Τώρα τολμώ να πω, ότι άλλα παιδιά το περιμένουν με χαρά και άλλα βαριούνται. Όλα είναι συνήθεια και η αρχή φαντάζει δύσκολη, όμως μετά από μία εβδομάδα όλες οι αντιρρήσεις θα έχουν ξεχαστεί..... 

       Ένας σελιδοδείκτης παιχνιδιάρικος, με φιγούρες από ήρωες των καρτούν,   με διάφορα σχέδια μπορεί να στολίσει το βιβλίο και να θυμίζει στα βλαστάρια μας,  σε ποια σελίδα βρίσκονται κάθε φορά στο μάθημα.

          
    Και για ακόμη μια  ξαναγράφω το ποίημα του Ηλία Κατσούλη, που το λατρεύω, αφιερωμένο στα παιδιά μου που ξεκινούν το σχολείο. Αν και τα δικά μου παλικαράκια  είναι  αρκετά μεγάλα, στο Λύκειο, η αρχή της σχολικής χρονιάς είναι και για αυτούς μολύβια, τετράδια, βιβλία, φροντιστήρια και ολίγη γκρίνια.... Δεν μιλώ για την κόρη, που έχει διαλέξει το δρόμο της και χαίρεται τη φοιτητική ζωή....

                  Καλή Χρονιά σε όλες τις μαμάδες.....

Ένας μικρός Σεπτέμβρης, βάζει τα κλάματα
που στο σχολειό τον πάνε, να μάθει γράμματα
θέλει να παίξει ακόμα, με τ' άστρα τ' ουρανού
πριν έρθουν πρωτοβρόχια και συννεφιές στο νου

Πρωτάκι σκολιαρούδι

του κλέβουν το τραγούδι

Ένας γλυκός Σεπτέμβρης στάζει το μέλι του
σωστό παλικαράκι τρυγάει τ' αμπέλι του
στα Σπάτα ληνοβάτης στο Κορωπί γαμπρός
να τρέμουν τα κορίτσια στα βλέφαρά του μπρος

Φυσάει ο απηλιώτης

κι ο ζέφυρος της νιότης

Ένας παλιός Σεπτέμβρης φίλος αχώριστος
καθώς περνούν τα χρόνια γίνεται αγνώριστος
το κόκκινο ραγίζει στα μήλα της ροδιάς
κίτρινα πέφτουν φύλλα στον κήπο της καρδιάς

Η νύχτα μεγαλώνει

δίχτυα στο φως απλώνει.

                                                  Ηλίας Κατσούλης

  

Ο Μίκυ και η Μίνι ξεμυτούν παιχνιδιάρικα...

   Διάλεξα κλασικούς ήρωες, αγαπημένους από μικρούς και μεγάλους.... Έχουμε παρακολουθήσει ατελείωτες περιπέτειες ανάμεσα σε αυτά τα ζευγάρια των "εχθρών" έχουμε μεγαλώσει μαζί τους και συνεχίζουν τα παιδιά μας......

      

Σελιδιδείκτες για τα αγαπημένα μας βιβλία

ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ  ΑΩΡΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΩΡΑ

Ανάμεσα νύχτας κι αυγής
σφηνωμένη βρήκα την άωρη ώρα.
Ασεβής ευθυμία πουλιών με ξύπνησε τόσο νωρίς
και βγήκα στων σκοταδιών την άμπωτη.
Το μπαλκόνι μου ήσυχα λάμνει
στ αβαθή χρώματα.
Ονειρεύονται ακόμα οι κήποι
ερχομό άγνωστων ανθέων
Αργά ξεδιπλώνεται ο περιβόητος ορίζοντας
σαν φθηνή κορδέλα του μέτρου.
Με λήθη μοιάζει η θάλασσα: μας ξέχασαν.
Με λήθη μοιάζει το άπειρο.Άπειρος λήθη.
Ένα καίκι ξεκουρδίζεται στο βάθος,
το παίρνει η απόσταση και παίζει.
Μουρμουριστά των χρωμάτων η στάθμη ανεβαίνει.
Με βήμα περιπάτου πλησιάζουνε τα σχήματα.
Ξυπνάει ένα λευκό κουπί,
φτεροκοπάει μια στέγη,
ένα παραθυρόφυλλο σπαρτάρισε.
Έντρομο αφυπνίζεται κάποιο καμπαναριό,
ένοχο: η πίστη πρέπει να ξυπνάει πρώτη.
Πρώτη απ 'όλα.

Με βήμα περιπάτου πλησιάζουνε τα σχήματα.
Διαγράφονται κλειστές οι πόρτες
και τα όρια πεισμώνουν.
Σ΄ενάργεια βγήκαν τα βουνά
και σε γυρίζουν πίσω.
Και συ προσδοκία που πας;
Έχουν ξυπνήσει από ώρα οι αρνήσεις.

Κι εγώ,εγώ που είμαι και ονομάζομαι
προχωρημένη ώρα,
τι γυρεύω ανάμεσα σε τούτες τις νήπιες διαθέσεις;
Καλοκαίρι, Εύβοια

Με ένα βιβλίο στο χέρι...Έτσι περνά το καλοκαίρι...

Από τη Συλλογή"Το Λίγο του Κόσμου "(1971)