Καλησπέρα κορίτσια. Το ξέρω εξαφανίστηκα για λίγο, όμως οι άλλες ασχολίες μου ήταν πολύ απαιτητικές και δούλεψα σε έντονους ρυθμούς. Ουσιαστικά δεν έχω ακόμη τελειώσει, αλλά ξεκλέβω χρόνο και ετοιμάζομαι για εξορμήσεις στη φύση, ρεαλιστικά αλλά και νοερά, η οποία σε προκαλεί καθημερινά ακόμη και με τις σύντομες μπόρες.. Λίγο ο καιρός, λίγο η διάθεση, μου ήρθε μια επιθυμία για ποδηλατάδα. Και μιας και είμαι έτοιμη είπα να σας δελεάσω με αυτά τα σχέδια.από ποδήλατα τα οποία αλίευσα από το διαδίκτυο και από το αρχείο μου..
Η κίνηση και τα χαρούμενα χρώματα με τράβηξαν αμέσως.
Τρία απλά σχέδια για να χρησιμοποιήσετε, όπως εσείς επιθυμείτε.
Και άφησα για το τέλος ένα υπέροχο sampler αρκετά νοσταλγικό.
Μιας και για πολλούς το ποδήλατο αποτελεί κομμάτι της ζωής τους, αρκούν μερικές σταυροβελονιές για να το καμαρώνουν.
Φυσικά, να μην ξεχάσω τα χρόνια πολλά στους Γιώργηδες και τις Γεωργίες και ιδιαίτερα στον Γωργάκο μου τον γιόκα μου, που δίνει ζωή, και φως στην καθημερινότητά μου.
Καλησπέρα σας. Σήμερα η διάθεση είναι λίγο νοσταλγική και αποφάσισα να σας ταξιδέψω λίγο στο χρόνο. Αφορμή στάθηκε η συζήτηση, που είχα με μια καινούρια φίλη την Ολυμπία. Ομολογώ, ότι δεν σταματώ να εντυπωσιάζομαι από εκείνες τις γυναίκες, οι οποίες πάλευαν για αυτά, τα οποία σήμερα θεωρούμε εμείς αυτονόητα. Μόρφωση, ελευθερία, εργασία. Δεν απέχουμε πολύ χρονικά από τη δεκαετία του '60. Μια ταραχώδη δεκαετία με πολλές κοινωνικοπολιτικές αλλαγές. Κάπου εκεί στα πρώτα χρόνια μια μικρούλα δεκατριών ετών αναζητά με πολύ ζήλο και μεράκι κάτι, που ενώ σήμερα φαντάζει αυτονόητο, εκείνη την εποχή ήταν δύσκολο έως, σε ορισμένες περιπτώσεις, ακατόρθωτο. Αναζητά μια θέση στο σχολείο, να γίνει μαθήτρια και να αποκτήσει γνώσεις.... Η μικρή Ντίνα από την Εύβοια μάταια ζητούσε να συνεχίσει το σχολείο. Η απόφαση των γονιών ήταν κάθετη. Θα μείνει στο σπίτι. Τα κορίτσια δεν χρειάζεται να συνεχίσουν. Η διέξοδος είναι μια και ίσως είναι μονόδρομος, με δεδομένες τις συνθήκες της εποχής. Αφοσίωση στη δημιουργία χειροποίητων εργόχειρων. Άλλωστε εκείνη την εποχή δεν είχε ακόμη απαξιωθεί η ενασχόληση με αυτές τις τέχνες και θεωρούνταν αυτονόητο το να κεντάς ή να πλέκεις. Κάπου εκεί στη δεκαετία του '90 και του 2000 απεμπολήσαμε τις ρίζες μας και τις αφήσαμε στην άκρη της καθημερινότητάς μας. Οι λόγοι προφανείς: το "μεθύσι" από τον εύκολο και ακοπίαστο πλουτισμό μας οδήγησε στην απαξίωση και σχεδόν δαιμονοποίηση κάθε χειροποίητης ενασχόλησης. Βέβαια, ακόμη και σήμερα δεν έχουμε ξεφύγει από αυτά τα στερεότυπα, αλλά τουλάχιστον προσπαθούμε. Αλλά ας γυρίσω πίσω στη μικρή Ντίνα η οποία δεν το βάζει κάτω. Διαλέγει ένα από εκείνα τα μεγάλα φυλλάδια της DMC και ξεκινά το ταξίδι της σε ένα κόσμο με ευγενείς και κυρίες από μια άλλη εποχή.
Σε ένα λεπτό λευκό εταμίν τα χεράκια της δεκατριάχρονης Ντίνας "ζωγράφιζαν" μια σκηνή υψηλής αισθητικής κάτω από το φως της λάμπας πετρελαίου και των αναλαμπών της φωτιάς του τζακιού.
Το ηλεκτρικό ρεύμα δεν είχε φτάσει στο χωριό και το μέτρημα έπρεπε να γίνεται με προσοχή κάτω από αυτές τις δύσκολες συνθήκες. Και για να μην κάνει λάθος βάζει καρφίτσες σαν σημάδια και συνεχίζει μέχρι να κουραστεί.
Και όμως τα κατάφερε να το φτιάξει και αποτύπωσε την ημερομηνία κατασκευής: 1964.
Η αξία του τεράστια. Η αγάπη, οι γλυκές αναμνήσεις, το μαγικό ταξίδι της δημιουργίας του αποτυπώνονται μαζί με κάθε βελονιά και σήμερα μετά από 50 χρόνια η συναισθηματική του αξία υπερέχει της ιστορικής.
Ολυμπία, σε ευχαριστώ που μοιράστηκες μαζί μου αυτή την υπέροχη ανάμνηση και τις φωτογραφίες. Να χαίρεσαι τη μαμά σου και εύχομαι να συνεχίσεις και εσύ να δημιουργείς αντλώντας δύναμη και κουράγιο από την υπέροχη μαμά σου.
Καλησπέρα σας κορίτσια. Καιρός να ξεμυτίσουμε και να σχεδιάσουμε τα καινούρια μας κεντήματα. Ανθισμένα και ευωδιαστά θα στολίσουν τα τραπέζια τους τοίχους τις πετσέτες, θα χρωματίσουν τη ζωή μας. Μια ανάρτηση γεμάτη μυρουδιές και χρώματα, ο,τι πρέπει για την εποχή. Διάλεξα από τη συλλογή μου διάφορες προτάσεις, κομψές και εύκολες. Κοιτάξτε και κρίνετε. Ένα σχέδιο με ένα πουλί πάνω σε διαφορετικά υφάσματα και με διαφορετική χρήση. Βέβαια, στο θέμα ύφασμα χωλαίνουμε. Μακάρι να βρεθούν προμηθευτές που θα φέρουν νέα πνοή στο κέντημα. Υπάρχουν νέες φίλες, οι οποίες θα ήθελαν να δημιουργήσουν κάτι διαφορετικό, όμως δεν υπάρχει η δυνατότητα.
Προτείνω λοιπόν να πορευτούμε με τα απλά και πανέμορφα λινά υφάσματα, τα οποία μπορεί να είναι μονόχρωμα, όμως δεν υστερούν στο αποτέλεσμα. Αρκεί ο συνδυασμός και η φαντασία. Μέσα στη φύση ένα ασυνήθιστο μίνιμαλ καρέ γεμάτο αγριολούλουδα και πουλιά. Χρώματα ζωηρά και έντονα σε σωστές δόσεις προαναγγέλλουν τη ανοιξιάτικη μαγεία. Όπως και να ΄χει ακόμη κι αν τα εργόχειρα είναι από γερμανικό περιοδικό, τα σχέδια θυμίζουν έντονα τη φύση στη χώρα μας, που βρίσκεται στην καλύτερή της στιγμή.
Και πάλι μας δίνει διαφορετικές εκδοχές για να χρησιμοποιήσουμε το βασικό σχέδιο.
Αααα, να μην ξεχάσω σας έχω και κάποιες πασχαλινές προτάσεις, εύκολες και όμορφες. Τα λαγουδάκια και τα αυγά έχουν την τιμητική τους.
Καλημέρα. Καλή Σαρακοστή και Καθαρή Δευτέρα σήμερα, χωρίς όμως τον καιρό που θα θέλαμε. Έχω πολλά πολλά νέα και να δω πως θα τα καταφέρω να σας τα γράψω όλα. Χάθηκα από τον διαδικτυακό κόσμο, αλλά στον πραγματικό έγινε κυριολεκτικά χαμός.... Τα τηλέφωνα πήρανε φωτιά, οι φίλες από διάφορα μέρη της Ελλάδας μου έδωσαν ιδέες, και πολλή αγάπη, αναπάντεχη και καλοδεχούμενη. Τελικά, ίσως όλος αυτός ο κόπος, η προσπάθεια για την καταγραφή και διάδοση της χειροποίητης δημιουργίας αξίζει.... Και ας έλθω στα καθ' ημάς. Οι συναντήσεις συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό και ενδιαφέρον. Η αεικίνητη Σόφη για ακόμη μια φορά μας άνοιξε και μας φιλοξένησε στο μαγαζί της Τοπάλη 39 με Ερμού Τηλ.:2421-26303 και κατόπιν πολλών απαιτήσεων των γιαγιάδων φτιάξαμε ένα πόντσο για μωρά μέχρι 24 μηνών, μια ζακέτα τα οποία μπορεί να φορεθούν τώρα την Άνοιξη και το Φθινόπωρο.
Και φυσικά, για τα τελειώματα φτιάξαμε πομ πον με ένα πιρούνι. Το στολίσαμε και είναι έτοιμο για σκανταλιάρικα μωρά...
Παρτε ιδέες από εδώ:
Σας έχω ετοιμάσει όλα τα μέτρα για ένα πόντσο, έτσι όπως το έφτιαξα εγώ και έκανα προσθέσεις, αφαιρέσεις για να ταιριάζει και σε άλλες ηλικίες.
Οδηγίες
Νήμα: KatiaChantilly 4 κουβάρια σιέλ
Το μαζεύουμε διπλό, γιατί είναι αρκετά λεπτό.
Πλέξη: μους
Βελόνες πλεξίματος: 3,5 (εάν πλέκετε αραιά ή 4,5
εάν πλέκετε σφιχτά), μια χοντρή μαρκοβέλονα για το ράψιμο.
Για να
διαπιστώσετε τι είδους βελόνες χρειάζεστε, απλά πλέξτε ένα δείγμα με δέκα πόντους, το μισό με 3,5 βελόνες, το άλλο μισό με 4,5 και στη συνέχεια
επιλέγετε αυτό που σας ικανοποιεί.
Κουμπιά: 2 κουμπιά της επιλογής σας.
Κόστος: περίπου 15 ευρώ.
Μέγεθος: 12μηνών
Ρίξτε 52 πόντους
και πλέκετε περίπου 45 σειρές μους. Το κομμάτι που θα γίνει, πρέπει να είναι 36
επί 36 εκατοστά με 3,5 βελόνες. Εάν πλέκετε με το μεγαλύτερο νούμερο ρίξτε 4
πόντους λιγότερους.
Φτιάξτε δυο
τετράγωνα κομμάτια 3για 6 επί 36 τα
οποία θα ενωθούν διαγώνια για να γίνει το πόντο.
Στη
συνέχεια ρίξτε 52 πόντους και πλέξτε 19
εκατοστά, ώστε να φτιάξτε την κουκούλα.
Ράψιμο
Ενώστε τα δυο
τετράγωνα κομμάτια διαγώνια. Ράψτε μέχρι τα 21 εκατοστά και διπλώστε έτσι ώστε
να σχηματιστεί ένας γιακάς σε σχήμα ν όπως στη φωτογραφία.
Κουκούλα
Διπλώστε στα δυο το κομμάτι 36 επί 19 εκατοστά. Ράψετε στο
σημείο που έχετε διπλώσει και στη συνέχεια εφαρμόστε το τρίγωνο πάνω στο
πόντσο. Ξεκινήστε από τη μέση και στο πίσω μέρος. Φροντίστε η ραφή της
κουκούλας να είναι ακριβώς στη μέση στον πίσω γιακά και στη συνέχεια ράψετε κατά
μήκος μέχρι το τελείωμα της κουκούλας να μπει κάτω από την άκρη του μπροστινού
γιακά.
Τελειώνετε με το ράψιμο των δυο κουμπιών στη
μέση κάθε γιακά. Προαιρετικά βάζετε 4 pompon στις άκρες.
Προσοχή:
για να φτιάξετε άλλο μέγεθος με 3,5 ή
4,5 νο βελόνες δείτε παρακάτω:
·6 μηνών 47π. ή 42π
·12 μηνών 52 π. ή 47π.
·18 μηνών 57π. ή 52π.
·24 μηνών 62π. ή 57π.
Καλή σας επιτυχία!!!
Πλέξη σταυροβελονιά ή indian stitch
Στο δεύτερο μέρος της συνάντησης τα ανοιξιάτικα πλεκτά είχανε την τιμητική τους. Η πλέξη που άρεσε πολύ μοιάζει σαν σταυροβελονιά και είναι ό,τι πρέπει για αυτή την εποχή.
Μπορείτε να δείτε την πλέξη εδώ:
https://www.youtube.com/watch?v=PZ2P4BUAlIY
Χρησιμοποιείστε την πλέξη σε ό,τι εσείς θέλετε να φτιάξτε και κυρίως έχει επιτυχία σε καλοκαιρινά μπλουζάκια.
Θα επανέλθω σύντομα, υπόσχομαι, με ωραία κεντήματα που έχουν γράψει ιστορία....
Σήμερα με έπιασε μια διαφορετική διάθεση και μια θέληση να γράψω για τον κόσμο των Μαθηματικών, ο οποίος είναι άγνωστος σε εμένα και αρκετά ξένος εν τούτοις καθημερινά ασχολούμαι μαζί του και μου είναι απολύτως απαραίτητος, όπως και σε όλες εσάς για τη δημιουργία των κεντημάτων μας.
Σε καμία περίπτωση δεν είμαι σχετική με την επιστήμη, είμαι ξεκάθαρα θεωρητική, και φυσικά δεν έχω σκοπό να κάνω σοβαρές αναλύσεις. Όμως, κάποια στιγμή, όταν κεντούσα μου ήρθε στο μυαλό μου η αγαπημένη φράση της μαμάς μου: "Δέκα μέτρα και μια κόβε". Έτσι μας έλεγε κάθε φορά, όταν αρχίζαμε ένα κέντημα και πιάνω τον εαυτό μου με ένα τεφτεράκι να κάνει απλές πράξεις για να οριοθετήσει ένα κέντημα πάνω στο ύφασμα και να σχηματίσει την τελική του μορφή.
Οι γιαγιάδες μας και οι μαμάδες μας πολλές φορές χωρίς να έχουν γνώσεις από το σχολείο, πρακτικά σχεδίαζαν και υπολόγιζαν πολύπλοκες πράξεις για να υλοποιήσουν ένα όνειρό τους ένα κέντημα. Είχαν την αίσθηση της αρμονίας και τις συμμετρίας ενώ τα παλιά κεντήματα αποτελούν τις πρώτες αναφορές σε σχέδια τα οποία εξελίχθηκαν με το πέρασμα του χρόνου.
Τίποτε δεν είναι τυχαίο και με κάποιο τρόπο τα Μαθηματικά και η Γεωμετρία είναι οι μυστικοί βοηθοί μας για ένα πετυχημένο αποτέλεσμα. Και ας τα πάρουμε από την αρχή.
Επιλογή υφάσματος-κλωστές.
Εδώ έχω πολλά να πω. Από τη στιγμή, που μας άρεσε ένα σχέδιο αρχίζει η έρευνα για το κατάλληλο ύφασμα. Έχει σημασία πόσα τετραγωνάκια κεντιούνται στο 1 εκατοστό και πολλές εταιρείες δίνουν τις πληροφορίες για να μας διευκολύνουν. Είναι πιο εύκολο γνωρίζοντας, αυτό και με προσθέσεις, πολλαπλασιασμούς ή διαιρέσεις, να κάνουμε έστω και πάνω σε ένα χαρτί την τελική μορφή του κεντήματός μας. Αλλά και το πιο σημαντικό, ανάλογα με το πάχος του υφάσματος "βλέπουμε" το κέντημα σε πιο λεπτό και πιο χοντρό ύφασμα και αποφασίζουμε. Και επειδή τις περισσότερες φορές δημιουργούμε με σκοπό να στολίσουμε ένα συγκεκριμένο έπιπλο ή ένα χώρο οι διαστάσεις του είναι μετρημένες ώστε να εναρμονίζονται και να προσαρμόζονται ακριβώς. Ανάλογα και με το είδος του κεντήματος μετρούμε και αρίζουμε από τη μέση του για να υπάρει συμμετρία στα άκρα (πετσέτες, φάσες για κέντημα).
Σειρά έχουν οι κλωστές. Εάν έχουμε μονοχρωμία ή διχρωμία είναι πιο εύκολο για εμάς να υπολογίσουμε τις κλωστές μας κεντώντας ενα μικρό κομματι, ενώ στην πολυχρωμία με τον ίδιο τρόπο υπολογίζουμε την ποσότητα. Με αυτότον τρόπο καταφέρνουμε να κάνουμε και ένα μικρό προϋπολογισμό για το συνολικό κόστος του εργόχειρου και να ξέρουμε πόσο θα μας στοιχίσει. Ακόμη και τον κόπο μας υπολογίζουμε ανάγωντας την εργασία μιας ώρας στο οκτάωρο και έτσι υπολογίζουμε το συνολικό χρόνο, ο οποίος είναι απαραίτητος για να τελειώσει το κέντημά μας.
Σχέδια - Βελονιές.
Τα πιο δημοφιλή σχέδια τουλάχιστον στο δικό μου ιστολόγιο, με τις περισσότερες θεάσεις είναι τα γεωμετρικά. Η έννοια της συμμετρίας στο κέντημα είναι έντονα ανεπτυγμένη και ίσως, τολμώ αυτή την κρίση, η αυστηρή επανάληψη γεωμετρικών σχημάτων ή ακόμη και οποιοδήποτε σχεδίου βοηθά στην ψυχική ηρεμία....Και δεν θα γράψω περισσότερα γιατί τα τετράγωνα, οι ρόμβοι, οι κύκλοι, τα τρίγωνα έχουν την τιμητική τους.
Οι αριθμοί πάνω στα samplers είναι δημοφιλέστατοι και σε κάδρα, οι υψομετρητές για τα παιδιά, τους εισάγουν την έννοια του μέτρου
και ακόμη και τα εργόχειρα για τα Χριστούγεννα περιέχουν αντίστροφη μέτρηση, ενώ άκρως αγαπητή και δημοφιλής είναι η αναγραφή του χρόνου με νούμερα.
Αλλά και όταν αποφασίσουμε να σχεδιάσουμε μία δική μας έμπνευση δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει σε ένα άδειο χαρτί. Χρειάζεται να έχει τετραγωνάκια, για να μας κατευθύνουν και να οριοθετούν το σχέδιο. Επίσης στο Διαδίκτυο έχει πολλα προγράμματα για σχεδιασμό κεντήματος πουβασίζονται σε αυτό το απλό σκεπτικό.
Κοιτώντας τις πιο δημοφιλείς βελονιές, σταυροβελονιά, γκομπλέν, πλακέ, ανεβατή και άλλες διαπιστώνω όπως και εσείς ότι έχει και εδώ σημασία η συμμετρία και ο συνολικός αριθμός των βελονιών.
Ελπίζω να μην σας ξένισα με τα γραφόμενά μου. Ήθελα απλώς να σας προβληματίσω και να σας προτείνω ένα διαφορετικό τρόπο σκέψης. Η πρακτική αριθμητική, η γεωμετρία, αποτελούν βιώματα για εμάς και καθημερινότητα.
Μαθηματικά, επιστήμη ή τέχνη, απρόσιτη ή καθημερινότητα για πολλούς;
Καλημέρα και καλή εβδομάδα. Ο μήνας ξεκίνησε με αρκετό κρύο, χειμώνας γαρ και οι φίλες μου έχουν "ξεφύγει" εντελώς.... Κεντούν και πλέκουν με ιλιγγιώδεις, ναι όπως το λέω, ρυθμούς. Δυστυχώς δεν μπορώ αν και θέλω να τις προλάβω λόγω αντικειμενικών δυσκολιών.... Σήμερα, κατόπιν πολλών παρακλήσεων και συζητήσεων αφιερώνω αυτή την ανάρτηση στις γιαγιάδες και προγιαγιάδες, που περιμένουν το εγγονάκι ή ήδη το κρατούν στα χέρια τους και τρέχουν να πάρουν και να φτιάξουν τα καλύτερα για το μωρό. Είναι υπέροχο να τις βλέπεις να προβληματίζονται, ενίοτε να ανταγωνίζονται για το καλύτερο σχέδιο και τελικά να φτιάχνουν μικρά αριστουργήματα. Είναι στην παράδοση του λαού μας, να υποδεχόμαστε την καινούρια ζωή με έκδηλη αγάπη, η οποία μεταφράζεται σε απίθανα σεντονάκια, ζεστές κουβερτούλες και ό,τι άλλο φανταστείς. Και πόσο όμορφο είναι μετά από χρόνια, και μόνο με το που τα βλέπεις ανακαλείς στη μνήμη σου στιγμές ανεκτίμητες.... Αποτελούν κομμάτι της προσωπικής ιστορίας και αισθητικής κάθε γενιάς. Για αυτό και μόνο χαλάλι ο κόπος.
Αλλάξτε χρώματα ανάλογα με τα γούστα σας και το φύλο του μωρού. Κεντήστε τα όπου θέλετε, συνδυάστε τα και επαναλάβετέ τα όσες φορές θέλετε. Θα σας φτιάξουν τη διάθεση και είμαι σίγουρη για το αποτέλεσμα. Θα είναι τέλειο!!!! Και για να είμαι εντάξει, σκόπιμα άφησα στον τίτλο τελευταίες τις μαμάδες, οι οποίες είναι επιφορτισμένες με τις καινούριες υποχρεώσεις και δεν προλαβαίνουν να κάνουν τίποτε άλλο. Το μωρό και η περιποίησή του είναι πρώτη προτεραιότητα για αυτές και είναι δύσκολο να βρουν ευκαιρία για αυτή τη δραστηριότητα. Μάλλον "ψάχνουν" στιγμές ηρεμίας και ξεκούρασης...
Καλησπέρα σε όλες σας. Το απόγευμα της Τετάρτης, που μας πέρασε ήταν από τα πιο ωραία και δημιουργικά. Επιτέλους τα καταφέραμε να συναντηθούμε και να ξεκινήσουμε ένα ταξίδι στο χώρο του χειροποίητου και θα είναι γεμάτο με προκλήσεις και εκπλήξεις.... Παρόλο που αργήσαμε να οργανωθούμε, μαζευτήκαμε αρκετές. Τελικά είμαστε πολλές αυτές που έχουμε την ίδια "τρέλα". Ενθαρρυντικό είναι το γεγονός, ότι υπήρχαν όλες οι ηλικίες αν και δεν φαίνονται στις φωτογραφίες και η όρεξη περίσσευε. Μάλιστα μέσα σε τόσα καλούδια στο μαγαζί της Σόφης δεν ξέραμε τι να πρωτοδιαλέξουμε.... Μεγάλα διλήμματα σας λέω. Όσο για το πόντσο, δείτε το και μόνες σας. Τέλειο πάνω στο μοντέλο μας τη νεότερη της παρέας μας, τη Σοφία. Και μη σας γελά το νεαρόν της ηλικίας. Είναι δεινή πλέκτρια και πολύ γρήγορη παρακαλώ.
Και να φανταστείτε, ότι το κόστος των νημάτων ήταν ευχάριστη έκπληξη. Γιατί όλα καλά αλλά με τόσα οικονομικά προβλήματα χρειάζεται λίγη προσοχή και σε αυτό. Πρέπει να συμβαδίζει η ποιότητα με την τιμή και φυσικά να χρειάζεται προσοχή μεγάλη στη συντήρηση του πλεκτού. Σε αυτά έχουμε το "σκονάκι" μας τη Σόφη, η οποία με την εμπειρία της και με την υπέροχη μαμά της (καταπληκτική σε όλα της) μας δίνει πολύ αποτελεσματικές συμβουλές. Και φυσικά ακολουθούν και άλλα αποδεικτικά στοιχεία.....
Κάτι μου λέει, ότι την επόμενη φορά δεν θα χωράμε.....
Σε δεκαπέντε μέρες ίσως και παραπάνω ανάλογα με τις θελήσεις μας θα ξανασυναντηθούμε. Έχουμε την άνεση του χρόνου χωρίς μας πιέζει κανείς στο χώρο της Σόφης η οποία μας υποσχέθηκε να μας ενημερώνει για κάθετι καινούριο. Έτσι απλά, για να μάθουμε πλέξεις, σχέδια τις τάσεις γενικότερα, να ανταλλάξουμε τις εμπειρίες μας για το πλέξιμο και φυσικά η μεγάλη μας αγάπη, το κέντημα έπεται....
Ένα δωρεάν σεμινάριο για πλέξιμο και κέντημα με πολλές εκπλήξεις.