Καλό μήνα και καλό Φθινόπωρο σε όλους μας.
Ελπίζω να είστε καλά και ετοιμάζεστε για τις Φθινοπωρινές δραστηριότητες, όποιες και αν είναι αυτές. Η εκπαιδευτική κοινότητα έχει την τιμητική της με το άνοιγμα των σχολείων τις επιτυχίες των μαθητών στο Πανεπιστήμιο και τις εξεταστικές.
Έτσι και εγώ αποφάσισα, 1η του Σεπτέμβρη να σας δείξω ένα χειροποίητο βιβλίο άγραφο, που θα γεμίσει με αγάπη για δυο οικεία και αγαπημένα πρόσωπα.
Και το εννοώ, για το ότι είναι εξ ολοκλήρου χειροποίητο, καθώς θα διαβάσετε παρακάτω, ότι εκτός από τη δική μου παρέμβαση στο εξώφυλλο και στο οπισθόφυλλο, ο κύριος κορμός του βιβλίου είναι φτιαγμένος στο χέρι από ένα αξιόλογο τεχνίτη, ιερομόναχο (δεν αναφέρομαι με λεπτομέρειες γιατί πάνω στη φούρια μου δεν του ζήτησα άδεια για να γράψω για το έργο του...).
Όλα ξεκινούν με τον γάμο του ανιψιού, που είναι προγραμματισμένος στις 5 Σεπτέμβρη. Η μαμά είναι μέλος της "τρελής" παρέας του κεντήματος, όμως δεν είχε χρόνο για να κεντήσει το βιβλίο των ευχών και αποφασίσαμε να το αναλάβω εγώ. Διαλέξαμε λοιπόν με τη Γεωργία το ύφασμα, το σχέδιο και τα χρώματα.
Και πριν αρχίσουμε υπήρχε ένας προβληματισμός για το πως θα καταφέρναμε να βάλουμε το κεντημένο ύφασμα στο εξώφυλλο του βιβλίου. Από τη δύσκολη θέση μας έβγαλε ο ιερομόναχος, ο οποίος αν και δεν είχε ξαναφτιάξει κάτι παρόμοιο αποφάσισε να πειραματιστεί.
Ιδού λοιπόν τα στάδια της κατασκευής.
Βαθμός δυσκολίας:¬¬¬
Όμως κάτι με έτρωγε.... Και το οπισθόφυλλο έπρεπε να έχει μια πινελιά για να μην είναι "άδειο" και φυσικά ένα συμβολισμό για το γάμο.... Και καταπιάστηκα με μοτίβα, ώσπου ταίριαξα δυο περιστέρια σε κίνηση και ένα μικρό κλαδάκι. Τα τοποθέτησα στο μέσο και λίγο κάτω και ουφ τελείωσα.
Ελπίζω να είστε καλά και ετοιμάζεστε για τις Φθινοπωρινές δραστηριότητες, όποιες και αν είναι αυτές. Η εκπαιδευτική κοινότητα έχει την τιμητική της με το άνοιγμα των σχολείων τις επιτυχίες των μαθητών στο Πανεπιστήμιο και τις εξεταστικές.
Έτσι και εγώ αποφάσισα, 1η του Σεπτέμβρη να σας δείξω ένα χειροποίητο βιβλίο άγραφο, που θα γεμίσει με αγάπη για δυο οικεία και αγαπημένα πρόσωπα.
Και το εννοώ, για το ότι είναι εξ ολοκλήρου χειροποίητο, καθώς θα διαβάσετε παρακάτω, ότι εκτός από τη δική μου παρέμβαση στο εξώφυλλο και στο οπισθόφυλλο, ο κύριος κορμός του βιβλίου είναι φτιαγμένος στο χέρι από ένα αξιόλογο τεχνίτη, ιερομόναχο (δεν αναφέρομαι με λεπτομέρειες γιατί πάνω στη φούρια μου δεν του ζήτησα άδεια για να γράψω για το έργο του...).
Όλα ξεκινούν με τον γάμο του ανιψιού, που είναι προγραμματισμένος στις 5 Σεπτέμβρη. Η μαμά είναι μέλος της "τρελής" παρέας του κεντήματος, όμως δεν είχε χρόνο για να κεντήσει το βιβλίο των ευχών και αποφασίσαμε να το αναλάβω εγώ. Διαλέξαμε λοιπόν με τη Γεωργία το ύφασμα, το σχέδιο και τα χρώματα.
Και πριν αρχίσουμε υπήρχε ένας προβληματισμός για το πως θα καταφέρναμε να βάλουμε το κεντημένο ύφασμα στο εξώφυλλο του βιβλίου. Από τη δύσκολη θέση μας έβγαλε ο ιερομόναχος, ο οποίος αν και δεν είχε ξαναφτιάξει κάτι παρόμοιο αποφάσισε να πειραματιστεί.
Ιδού λοιπόν τα στάδια της κατασκευής.
Βαθμός δυσκολίας:¬¬¬
Το ύφασμα είναι λινό στο χρώμα της άμμου και κεντιέται με δίκλωνο μουλινέ DMC στα χρώματα που βλέπετε. Χρειαζόμαστε λοιπόν το ύφασμα, κλωστές, κορδέλα στο ίδιο χρώμα, ένα κομμάτι ύφασμα για ντουμπλάρισμα και το χαρτόνι του εξώφυλλου για να δούμε το μέγεθος.
Μεγάλη προσοχή θέλει στο κεντράρισμα, γιαυτό προσπάθησα να δημιουργήσω το πλαίσιο με μαύρη κλωστή.
Στη συνέχεια το κεντρικό μοτίφ, η λουλουδάτη καρδιά έπρεπε να προσαρμοστεί σε αυτό το μέγεθος και επειδή το ύφασμα είναι μετρητό θεώρησα καλό να κάνω το περίγραμμα για να αποφύγω λάθη και ξηλώματα.
Και μια λεπτομέρεια...
Άφησα και λίγο χώρο από την κάτω πλευρά για να γραφεί η ημερομηνία,
ενώ μέσα στην καρδιά προσάρμοσα τα μονογράμματα των νεόνυμφων. Και όσο για τα γράμματα είναι στα αγγλικά, διότι θα ταξιδέψει στο εξωτερικό το βιβλίο εκεί που ζουν τα παιδιά.
Όμως κάτι με έτρωγε.... Και το οπισθόφυλλο έπρεπε να έχει μια πινελιά για να μην είναι "άδειο" και φυσικά ένα συμβολισμό για το γάμο.... Και καταπιάστηκα με μοτίβα, ώσπου ταίριαξα δυο περιστέρια σε κίνηση και ένα μικρό κλαδάκι. Τα τοποθέτησα στο μέσο και λίγο κάτω και ουφ τελείωσα.
Αφού ντούμπλαρα το ύφασμα κάτω από το έργο μου για να μην λερώσει από τη επεξεργασία ήταν όλα έτοιμα. Σειρά τώρα είχε ο τυπογράφος.
Τα ετοίμασα με προσοχή τα τοποθέτησα σε μια τσάντα και τα παρέδωσα. Η ανυπομονησία μου ήταν μεγάλη. Γνώριζα πολύ καλά τον τρόπο εργασίας του ιερομόναχου, αλλά ήμουν περίεργη για το αποτέλεσμα. Και σαν να με κατάλαβε μέσα σε μια μέρα με ειδοποίησε να το παραλάβω. Ιδού το αποτέλεσμα:
Ευτυχώς καταφέραμε να είναι κεντραρισμένο και νομίζω, ότι το αποτέλεσμα είναι ικανοποιητικό.
Περιμένω τα σχόλιά σας με ανυπομονησία.....
Τελειώνοντας θα ήθελα να ευχηθώ Καλά Στέφανα στα δυο παιδιά που παντρεύονται και να είναι υγιείς. Η σχέση ζωής εξελίσσεται, μεταλλάσσεται και φυσικά, όταν περνά ο χρόνος χρειαζόμαστε αντικείμενα, σκέψεις, αναμνήσεις που να μας συνδέουν με αυτή τη μοναδική στιγμή.....
Ευχές και στους καταπληκτικούς γονείς, οι οποίοι κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους για να ομορφύνουν αυτές τις στιγμές των παιδιών τους.
