Η Άνοιξη ήρθε λίγο πιο νωρίς.

    Γεια σας και καλό μήνα. Και ναι σήμερα σας έχω νέα για τη Βολιώτικη παρέα. Η Άνοιξη ήρθε νωρίτερα για εμάς μιας και περάσαμε λίγες ώρες ξεγνοιασιάς πίνοντας το απογευματινό μας καφεδάκι. Τελικά ήμασταν πολλές αλλά έπρεπε να αναλάβει κάποια από εμάς να μας οργανώσει και ο κλήρος έπεσε στις γνωστές άγνωστες αδελφές, δηλαδή σε εμένα και τη Βάσω.
     Κάναμε την υπέρβαση μιας και πλέον δεν μας χωρούσαν τα στενά όρια ενός σπιτιού πήραμε απόφαση και "γεμίσαμε" μια καφετέρια. Η ιδιοκτήτρια αν και δεν γνώριζε περί τίνος πρόκειται δέχτηκε χωρίς δεύτερη σκέψη να την ανοίξει αποκλειστικά για εμάς την προηγούμενη Τετάρτη, την τελευταία του Φλεβάρη.

     Και για να σας προετοιμάσω για τα ωραία φωτογράφισα τα δυο παράθυρα της κουζίνας μου. Ξεγελάστηκαν τα λουλούδια μου και τα έδωσαν όλα. Άνθισαν και δεν άφησαν σπιθαμή από το πρεβάζι που να μην την καλύψουν, σαν να ήθελαν να μου δώσουν όλη την ομορφιά και την φρεσκάδα με μόνο αντάλλαγμα το δροσερό νεράκι. Πόσο γενναιόδωρη και απλόχερη είναι η φύση.....

Ας πάμε τώρα στα δικά μας. Αρκούσαν δυο τρία τηλεφωνήματα και η ανταπόκριση ήταν η αναμενόμενη. Ναι, ναι, ναι θα έρθω.

 Σαν έτοιμες από καιρό... αρχίσαμε να γεμίζουμε το φιλόξενο χώρο της "Ισημερίας". Αρκετές φίλες δεν γνωρίζονταν μεταξύ τους αλλά δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα. Η θετική διάθεση και η ανάγκη για όμορφες στιγμές απογείωσαν τη συνάντηση. Και το γράφω γιατί, όταν έφτασα αργοπορημένη λόγω δουλειάς είδα μια "δεμένη" παρέα να μοιράζεται σκέψεις,  και πρόσωπα να χαμογελούν. Και είναι τόσο σημαντική και πολύτιμη η καλή διάθεση σήμερα..... 

Αρχίζω με μια φωτογραφία της "Ισημερίας". Ζεστά χρώματα μικρά και χαριτωμένα τραπεζάκια, διακοσμητικές πινελιές από τις προηγούμενες δεκαετίες σου δημιουργούν την αίσθηση, ότι είσαι σε ένα δικό σου χώρο.

Φιλίτσα, Βασούλα, Κατερίνα, Σούλα, Χρυσάνθη, Βάσω, Κερασία, Άννα, Φωτεινή, Μαρία, Χριστίνα, Περσεφόνη, Αλεξάνδρα, Γεωργία, Αναστασία, Κούλα, Ελένη, Τούλα, Άρτεμις

και η αφεντιά μου.

Γυναίκες με δεξιότητες με αγάπη για το πλέξιμο το κέντημα, γυναίκες που ασχολούνται, δημιουργούν και "μιλούν" μέσα από τα έργα τους. Δεν θα γράψω σήμερα για τα δικά μου, δεν θα δείξω πρόσωπα, γιατί τα κορίτσια μου ντρέπονται, θα σας δείξω όμως τι έφεραν, τι έφτιαξαν, τι επιθυμούν τι αγαπούν.

Ήταν ευτυχής η συγκυρία της συνάντησης γιατί μάθαμε , γνωρίσαμε η μια την άλλη. 

Και ξεκινάω με τρεις φωτογραφίες που απεικονίζουν μια τέχνη αγαπημένη. Μακραμέ. Τρεις διαφορετικές εκδοχές, σχέδια τα οποία έχουν την ομορφιά τους και τη χάρη. Δεν ξέρω γιατί αλλά με ταξιδεύουν σε σπίτια που μοσχοβολούσαν από καθαριότητα και που όλα ήταν τακτοποιημένα νοικοκυρεμένα.

Η πρώτη πετσέτα έχει τρία χρώματα και περίτεχνο σχέδιο.

Λευκό και αρχοντικό το δεύτερο σχέδιο .

                    Χαρούμενο χρωματιστό και συμμετρικό το τελευταίο.

Ευχαριστούμε Άρτεμις που μας τα έδειξες.

Έρχομαι τώρα να σας παρουσιάσω μια πολύ αγαπημένη φίλη πολυτάλαντη, την Περσεφόνη. Ξεκίνησε χωρίς να το καλοσκεφτεί και με την παρακίνηση των φίλων μας φτιάχνει υπέροχα ζωάκια  με την τέχνη του amigurumi. Τα λάτρεψα. Στην πρώτη φωτογραφία η μικρότερη της παρέας πήρε ένα  λαγουδάκι αγκαλιά και δεν το άφηνε....

   Μπήκα στο F/B και πήρα δυο φωτογραφίες από έργα της που μου άρεσαν. Δεν είναι τέλεια::::

Αφήνω την Περσεφόνη και προχωρώ στην Άννα. Αγαπημένη  και σεμνή "βασανίζεται" για να βγάλει ένα τέλειο αποτέλεσμα όταν φτιάχνει κεριά. Τίποτε λιγότερο δεν την ικανοποιεί αυτή και τη φίλη της τη Βούλα. Νομίζω ότι το καταφέρνει αν και οι φωτογραφίες αδικούν το έργο. Δύσκολη η τέχνη της κηροπλαστικής τελικά.

   Και στέκεται σε λεπτομέρειες, ψάχνει, βελτιώνει, προτείνει.... 

 Συνεχίζω  με την αδελφή μου και στέκομαι άφωνη μπροστά σε αυτά που δημιουργεί. Γιατί βάζει ψυχή, αγάπη, μεράκι και φαίνεται. Ξέρω, μπορεί να με χαρακτηρίσετε υπερβολική, όμως δείτε.
 ένα μικρό και απλό πλεκτό με την πινελιά της κορδέλας αποκτά λάμψη και προσωπικότητα.

 Τούτο το σχέδιο είναι πολύ παλιό και κεντιέται με ιδιαίτερο τρόπο. Δεν χρειάστηκε να πλέξει δαντέλα. Την κέντησε.

Θα συνεχίσω με μια συγκλονιστική διήγηση που μοιράστηκε μαζί μας η Χρυσάνθη, μοναδική στην περιγραφή. Το εργόχειρο που ακολουθεί δεν το έχει κάνει καμία από εμάς. Αγοράστηκε από τη φίλη μας σε μια Λαϊκή. Ναι καλά διαβάσατε. Πωλούνταν έναντι ενός ευτελούς ποσού σε ένα πάγκο της Λαϊκής στα μέσα καλοκαιριού, όταν επιβλήθηκαν τα περίφημα capital controls. Κεντημένο στο χέρι πάνω σε γαλάζιο λινό με ένα όμορφο γεωμετρικό σχέδιο.

Ποια στεναχώρια, ποια ανάγκη οδήγησε άραγε τη δημιουργό να το αποχωριστεί;;;Το γεγονός απλά μας συγκλόνισε.

Και μια λεπτομέρεια.

Δεν θα μπορούσα παρά να αφήσω το καλύτερο για το τέλος. Η κόρη της ιδιοκτήτριας της καφετέριας μόλις έμαθες ότι θα πηγαίναμε καταχάρηκε. Μαθήτρια του Δημοτικού μας ξάφνιασε θετικά. Περίμενε υπομονετικά να πάμε για να μας δείξει τον αργαλειό της.  Πέρασε τα νήματα. κάθισε δίπλα μας και ξεκίνησε το έργο της.

  Εντάξει μας "έβαλε γυαλιά".  Με διακριτικότητα  πλησίαζε μας έδειχνε τα έργα της και κοιτούσε με απορία τα εργόχειρα.  Μαριαλένα συνέχισε και εμείς είμαστε μαζί σου. 

 Πριν κλείσω θέλω να γράψω, ότι δεν πρόλαβα να φωτογραφίσω και άλλα έργα. Με πρόδωσε η φωτογραφική μηχανή και πήρα το μάθημά μου να είμαι πιο καλά προετοιμασμένη. 

 Η ανάρτηση αυτή είναι αφιερωμένη σε όλες εσάς που έχετε την ίδια "τρέλα" και αναζητάτε λίγο χρόνο κάθε μέρα για να ηρεμήσετε φτιάχνοντας αυτά που αγαπάτε, είναι αφιερωμένη και σε σένα Ολυμπία. Σε περιμένουμε την επόμενη φορά να μας έρθεις κι ας είμαστε μακριά.

Το ευκολάκι μιας εβδομάδας!!!!!!!!!!!

Γεια σας κορίτσια.
    Από τον τίτλο σας προϊδεάζω για κάτι εύκολο και χαρούμενο. Επηρεασμένη από τα χρώματα του καιρού και την πρόωρη Άνοιξη φωτογράφισα ατό το σετ από πετσέτες, που κέντησε η Βάσω. Ναι ξέρω έχω ένα "κόλλημα" με αυτού του είδους τα χρηστικά αντικείμενα, όμως μου φτιάχνουν τη μέρα με τα χρώματα και τα σχέδια. Και το κυριότερο, δεν χρειάζεται να καθίσεις εβδομάδες, ή και μήνες για να δεις έτοιμο το έργο σου. Με λίγο μέτρημα και αφού κεντράρεις το σχέδιο όλα είναι εύκολα. 
    Εδώ την τιμητική τους έχουν τα λαχούρια πολύχρωμα και παιχνιδιάρικα.

Το σχέδιο της μεσαίας. Κόκκινα, μπλε και μαύρα σχεδιάκια με φόντο το κίτρινο χρώμα.

Λεπτομέρεια από τη μικρή πετσέτα.

Όπως βλέπετε το δύσκολο κομμάτι είναι η μεγάλη πετσέτα, γιατί θέλει αρκετό μέτρημα σε μήκος και πλάτος. Όμως σε καμία περίπτωση δεν θα αργήσετε να τη φτιάξετε αρκεί να είστε μεθοδικές.

 Και μια τελευταία φωτογραφία.

Τα λέμε με μια έκπληξη σύντομα πιστεύω....

Υψομετρητές και άλλα....

Καλό μήνα σε όλους και όλες.
   
  Παλεύω κυριολεκτικά από τη Δευτέρα να κάνω αυτή την ανάρτηση την οποία και αφιερώνω στη φίλη μου τη Μαρία και το ζουζουνάκι της. Γράφω στον τίτλο τη λέξη υψομετρητές γιατί αυτό το εργόχειρο κρεμιέται στον τοίχο του παιδικού δωματίου και όχι μόνο και ο μικρούλης ή η μικρούλα μετρά το ύψος του/της. Εννοείται ότι γίνεται η τοποθέτηση με τρόπο που βοηθά στη σωστή μέτρηση. 
   Τα συγκεκριμένα σχέδια μου άρεσαν πολύ αν και έχουν δουλίτσα. Θα πρέπει να αγοράσετε εταμίν φάσα ή και ύφασμα σε εκρού χρώμα, το οποίο μπορείτε να το στολίσετε με ένα πουά ή ριγέ γύρω γύρω και να το κρεμάσετε με μία σιδερένια κρεμάστρα.

 Ο Γουίνι και ο γλυκύτατος γάιδαρος.....

Παιχνιδιάρηδες κλόουν

Αγαπημένο....

Ζωάκια της ζούγκλας.

Για τα γραφικά μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μου.

 Και για το τέλος άφησα δύο υπέροχα δειγματολόγια ένα για αγόρι και ένα για κορίτσι, που τα βρήκα σε αυτή τη σελίδα.

Μπορείτε να αντικαταστήσετε το αλφάβητο με το όνομα του μωρού και την ημερομηνία γέννησης, ώστε να υπάρχει ένα αναμνηστικό.

Τα λέμε πάλι σύντομα θέλω να πιστεύω.

Για τους μικρούς "θησαυρούς"

Γεια σας φίλες και φίλοι.

   Κοιτώντας τις παλαιότερες αναρτήσεις και"διαβάζοντας" τις προτιμήσεις σας θέλησα με αυτή την ανάρτηση να ικανοποιήσω την επιθυμία σας για παιδικά σχέδια. Και θα ξεκινήσω με τα πιο απλά.

  Μια όμορφη κουβερτούλα με ζωηρά χρώματα για αγοράκια. Βέβαια με τις αλλαγές στα χρώματα θα μπορούσε να φτιαχτεί και για κοριτσάκια.

    

Και ένα καδράκι για το δωμάτιο του μωρού.

 Ένα πανώ με κλόουν

   Ακόμη μια κουβερτούλα με το αλφάβητο και με απαλά χρώματα.

Και τελειώνω με τν αγαπημένη μου σχεδιάστρια Joan Elliott η οποία έχει ετοιμάσει ένα βιβλίο για τους μικρούς θησαυρούς. Σας έχω το πανώ με όλους εκείνους τους ήρωες των παραμυθιών σε μια ιδιότυπη παρέλαση. Χρώματα κίνηση και μια αίσθηση βγαλμένη από μια άλλη εποχή. Και αν θέλετε περισσότερα στοιχεία για αυτή τη σχεδιάστρια σας δίνω τη διεύθυνση της ιστοσελίδας της:

https://joanelliott.wordpress.com/

Και δυο φιγούρες, μια νεράιδα και ένας δράκος.

Αυτά προς το παρόν και συνεχίζουμε.....

Αισιοδοξία και θετικές σκέψεις για το 2016!!!!!!!!

Ευχές για υγεία, αισιοδοξία, δημιουργία, και αγάπη.

Χρόνια πολλά!!!! Άλλη μια χρονιά τελειώνει....

     Τα Χριστούγεννα πέρασαν και δεν πρόλαβα να σας γράψω τις ευχές μου και να σας στείλω την αγάπη μου. Πέρασαν σχεδόν τέσσερα χρόνια από τον Γενάρη του '11 που αποφάσισα να "εκτεθώ" στο διαδίκτυο και να ασχοληθώ με ένα τόσο παρεξηγημένο χόμπυ, το οποίο λατρεύουν πολλές φίλες και άλλες τόσες στέκονται επικριτικά απέναντί του. 

    Δημοσίευσα σχέδια, εργόχειρα. προτάσεις για πολλά πράγματα και προσπάθησα να ανοίξω "παράθυρα" στον κόσμο και να φέρω στην επιφάνεια ξεχασμένα πράγματα με μεγάλη αξία. Και ένας καινούριος κόσμος ξεδιπλώθηκε μπροστά μου. Στάθηκα τυχερή και γνώρισα ενδιαφέρουσες γυναίκες με έντονες προσωπικότητες, με άποψη για τη ζωή και τη δημιουργία.


   Όλη η Ελλάδα έγινε μια γειτονιά για εμένα και ήπια πολλά τηλεφωνικά και δαδικτυακά καφεδάκια.
Έχοντας μια πολύ δύσκολη καθημερινότητα, μια ιδιαίτερα απαιτητική και ψυχοφθόρα εργασία, βρήκα την "παρηγοριά" και την εναλλακτική σε όλες εσάς. Και ξαφνικά μια άλλη πλευρά του εαυτού  μου βγήκε στην επιφάνεια χωρίς να επισκιάζει τις άλλες ασχολίες, χωρίς να δημιουργεί προβλήματα. Αντιθέτως, με αποφόρτιζε από την ένταση και το άγχος και ήταν το φάρμακό μου. Ακόμη και όταν οι απαιτήσεις στην εργασία μου ήταν μεγάλες ξέκλεβα λίγο χρόνο για να ξεφύγω. Και τώρα στις διακοπές ελπίζω να ασχοληθώ περισσότερο.

    Εκείνο που μου αρέσει πολύ, είναι η απενοχοποίηση του κεντήματος, η αποδόμηση των φτηνών αρνητικών απόψεων για την ενασχόληση με το εργόχειρο και η ένθερμη υποστήριξή του από γυναίκες σχεδόν όλων των ηλικιών και ανεξαρτήτως μορφωτικού επιπέδου. 

        Και συνεχίζω τη διαδρομή μου χωρίς να σκέφτομαι πότε θα σταματήσω και αν θα πρέπει να τελειώσει όλο αυτό το "ταξίδι". Απλά απολαμβάνω την κάθε του στιγμή ακόμη και την πιο άβολη και άσχημη.  Σας έχω μερικές φωτογραφίες από το Bazaar του συλλόγου μας στο οποίο είχε την τιμητική του το κέντημα. Πολλές γυναίκες αφιέρωσαν χρόνο και κοπίασαν για να βγει αυτό το αποτέλεσμα. Στα φίνα εργόχειρα έδωσε τις τελευταίες πινελιές η δασκάλα μας η κα Άνε και το αποτέλεσμα θεωρώ, ότι ήταν εξαιρετικό. 
    Αγιο Βασίληδες με μακριές μεταξωτές γενειάδες.....
     

 Άγγελοι, άγγελοι....

 Περιττό να σας πω ότι μέχρι το μεσημέρι τα αντικείμενα έγιναν ανάρπαστα.

Τέλος, φωτογραφίες από το τζάκι στο σπίτι μου, το οποίο το στόλισα με τα υπέροχα αντικείμενα από το Bazaar.

Σας εύχομαι καλή Πρωτοχρονιά με υγεία και αγάπη. Τετριμμένη η ευχή αλλά περιζήτητη η ηρεμία που απορρέει με αυτά τα προαπαιτούμενα....