Η Δέσποινα πήρε το δρόμο για το δάσος των Ξωτικών!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Γεια σας, γεια σας.

     Επανέρχομαι φουριόζα και αποφασισμένη να μιλήσω επιτέλους για μια πολύ καλή διαδικτυακή φίλη. Πριν τρία χρόνια περίπου πρωτομίλησα με τη Δέσποινα, ένα κορίτσι από την Κοζάνη  που γνώρισα τηλεφωνικά και μοιράστηκα μαζί της πολλές σκέψεις και σχέδια πάνω στην κοινή μας αδυναμία, το κέντημα.
   Εκείνη όμως δεν στάθηκε εκεί. Αντιμετωπίζοντας το σκληρό πρόσωπο της κρίσης στα ίσα και ενώ απολύθηκε από τη δουλειά της δεν σταμάτησε να προσπαθεί να σταθεί στα πόδια της.
    Ομολογώ, ότι η αγωνιστικότητά της με χαροποίησε και επιτέλους μου έδωσε δύναμη για να παλέψω και εγώ τις αντιξοότητες Στις ατελείωτες συζητήσεις μας μου εκμυστηρεύτηκε τα σχέδιά της τα οποία υποστήριξα με χαρά και όσο μπορούσα της έδινα τη βοήθειά μου.
    Και να που ξεκίνησε δυναμικά με δικά της κεντημένα έργα, αντικείμενα με ντεκουπάζ και ό,τι άλλο μπορούσε να φτιάξει.

      Όμως μου είχε μια έκπληξη: είχε καταφέρει να συγκεντρώσει  σε ένα βιβλίο συμβουλές και tips για νοικοκυρές καινούριες και μη. Και αφού πέρασε κυριολεκτικά τα σαράντα κύματα πάλεψε με πρωτόγνωρες καταστάσεις, τις οποίες αν και γνωρίζω δεν θα αναφέρω, βγήκε νικήτρια.

 Με αιματηρές οικονομίες και πολύ θάρρος έκανε το όνειρό της πραγματικότητα και κράτησε στα χέρια της το βιβλίο:
    Απλό και ευκολοδιάβαστο δίνει λύσεις σε πολλά καθημερινά προβλήματα του νοικοκυριού και μερικές φορές με εκπλήσσει το γεγονός ότι δεν χρειάζονται πανάκριβα και εξειδικευμένα απορρυπαντικά για να καταφέρεις το ποθητό αποτέλεσμα. Οικολογική και παραδοσιακή προσέγγιση στην καθαριότητα......


    Και δεν έμεινε μόνο σε αυτό. Ώρες ατελείωτες στο εργαστήριό της παλεύει και δημιουργεί αντικείμενα τα οποία και πουλά. Ανανεώνεται συνεχώς και αφήνει το άγχος και την αγωνία έξω από την πόρτα της. Αγαπά αυτό που φτιάχνει, κάνει λάθη, τα διορθώνει, βελτιώνεται και με θάρρος προχωρά επαγγελματικά. Μικρά τα βήματα όμως σταθερά.



   Το μόνο που μπορώ να κάνω για αυτή τη φίλη είναι να σας παρουσιάσω φωτογραφίες από τα έργα της. Ένα είναι σίγουρο: είναι φτιαγμένα με πολλή αγάπη, μεράκι και ζήλο. 


Η Δέσποινα κάνει ένα μικρό βήμα αυτό το διάστημα: θα βρίσκεται κάπου εκεί στο Δάσος των Ξωτικών στα Κοίλα Κοζάνης. Αν είστε κοντά κάντε μια βόλτα. Πολλές φορές δεν χρειάζεται να πάρεις κάτι, μια καλή κουβέντα αρκεί. Και το λέω γιατί χρειάζεται να αρχίσουμε να επικοινωνούμε ουσιαστικά μεταξύ μας. Πλέον δεν υπάρχουν εμπόδια, Καταρρίφθηκαν με τον πιο επώδυνο τρόπο και άφησαν αρκετό χώρο για να επαναπροσδιορίσουμε τις σχέσεις μας και να τις θεμελιώσουμε πάνω στη ειλικρίνεια και την αλληλεγγύη.

  Κι αν όμως ενδιαφέρεστε να πάρετε κάτι από τη Δέσποινα σας δίνω τη σελίδα της στο Facebook, όπου θα βρείτε πολλές φωτογραφίες και θα μπορέσετε να επικοινωνήσετε μαζί της: Πέπως Art

     Δέσποινα σου στέλνω τη θετική μου ενέργεια. Καλή επιτυχία και ...ξέρεις εσύ.

Οι σκιέρ είναι έτοιμοι!!!

Καλημέρα σας

     Οι ετοιμασίες για τη μεγάλη γιορτή των Χριστουγέννων έχουν ήδη ξεκινήσει. Στο ρυθμό τους λοιπόν κινούμαι και εγώ για αυτό ετοίμασα δυο σκιέρ, οι οποίοι θα φτιαχτούν σε καδράκια για το Bazaar του συλλόγου μας.

Θα σας ενημερώσω έγκαιρα για το πότε θα γίνει. Ο χώρος είναι γνωστός: το Αρχοντικό Ζαφειρίου στον Άγιο Ονούφριο Βόλου.

Και η δεσποινίς...... 

                     

Αααα μην ξεχάσω να σας παρουσιάσω τελειωμένες τις γιορτινές πετσέτες. Έχω μια αδυναμία σε αυτό το είδος και το έχετε φαντάζομαι καταλάβει....

 Πολλή δουλειά, αλλά το αποτέλεσμα σε αποζημιώνει.

Καλημέρα σας!!!!!!

Το ψωμί είναι στο τραπέζι.......

Γεια σας

Σας ξαναγράφω αρκετά προβληματισμένη και έχοντας στην άκρη του μυαλού μου την επικαιρότητα, η οποία ομολογώ ότι με έχει επηρεάσει πολύ. Αφορμή για την ανάρτηση το ταπεινό, αλλά τόσο βασικό στη διατροφή μας: το ψωμί. Και εκεί που ήταν αυτονόητο, ότι υπάρχει αφθονία στην κοινωνία μας και ενώ φτάσαμε στο σημείο να το περιφρονούμε να ΄μαστε λοιπόν....  Αρχίσαμε να το τιμούμε όπως παλιά και να αντιλαμβανόμαστε τη συμβολική και όχι μόνο αξία του.

Αν και δεν συνηθίζω να ανεβάζω βίντεο, θέλησα να μοιραστώ μαζί σας αυτό το όμορφο τραγούδι, που ερμηνεύει ο Γ. Πουλόπουλος, από τη θεατρική παράσταση ¨Η Γειτονιά των Αγγέλων" του Ιακ. Καμπανέλλη που ανέβηκε στο θέατρο το 1963 σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη.

      Οι στίχοι είναι τόσο επίκαιροι, αν και γράφηκαν πριν από πενήντα και χρόνια. Αποτυπώνεται μια Ελλάδα της φτώχειας,  της αγάπης, της αλληλεγγύης... Τελικά, από ό,τι φαίνεται δεν έχουμε χάσει την ταυτότητά μας, τη δύναμη και τη δυνατότητα να ξεπερνούμε τις ανυπέρβλητες δυσκολίες και να βοηθούμε τους συνανθρώπους μας.

  

Το ψωμί είναι στο τραπέζι

το νερό είναι στο σταμνί

το σταμνί στο σκαλοπάτι

δώσε του ληστή να πιει

Το ψωμί είναι στο τραπέζι

το νερό είναι στο σταμνί

το σταμνί στο σκαλοπάτι

δώσε του Χριστού να πιει

Δώσε μάνα του διαβάτη

του Χριστού και του ληστή

δώσε μάνα να χορτάσει

δωσ' του αγάπη μου να πιει.

Και συνεχίζω με την αγαπημένη μου συνήθεια. Προτάσεις για να αποτυπώσουμε το ψωμί με σταυροβελονιά πάνω σε ύφασμα, να το τιμήσουμε  και να στολίσουμε την κουζίνα και όχι μόνο. 

Καλό μήνα, καλή δύναμη σε όλους μας!!!

Επιτέλους μαζί!!!!!

Γεια σας γεια σας.
   
      Επιτέλους κάθομαι. Επιτέλους ξαναγυρνώ στους ρυθμούς μου. Κατάφερα να εξασφαλίσω έστω και αυτό το λίγο χρόνο για να επικοινωνήσω μαζί σας. Όλο αυτό το διάστημα "έτρεχα"  για πολλά και διάφορα. Ευτυχώς, όλα είναι καλά βρίσκομαι στην "ουρά" όλων των εργασιών και χάρισα στον εαυτό μου την δυνατότητα να ασχοληθώ με το αγαπημένο μου χόμπυ.
    Τα σχέδιά μου πολλά. Αφού τελείωσα κάποιες εκκρεμότητες σκέφτομαι συνεχώς τι να κάνω για τα Χριστούγεννα και πως να διακοσμήσω καλύτερα το σπίτι. Αυτό είναι σημείο αναφοράς τουλάχιστον δικό μου και με όλα αυτά που συμβαίνουν η επιθυμία μου είναι να βλέπω κάτι όμορφο, κάτι δικό μου όταν επιστρέφω κουρασμένη από τη δουλειά.
     Για αυτό και σήμερα θα σας προτείνω κάθε είδους sampler, που μπορείτε να τα φτιάξετε γρήγορα και να τα προσαρμόσετε στην αισθητική σας.  Έχει σημασία η προσωπική πινελιά.... Όλες οι φωτογραφίες είναι από Γαλλικά περιοδικά, από το αρχείο μου.
    Τα δυο πρώτα δειγματολόγια έχουν ως θέμα το σπίτι  με πολύ όμορφα χρώματα.

    Τέσσερα καδράκια μας καλωσορίζουν  με χρώματα από όλες τις εποχές.

Ένα καθαρά χειμωνιάτικο τοπίο .

           

                  Μια χριστουγεννιάτικη εικόνα κεντημένη με το αγαπημένο κόκκινο χρώμα.

              

               Ας στολίσουμε το χριστουγεννιάτικο δέντρο..... 

             

 Και για το τέλος ένα καλωσόρισμα του καινούριου χρόνου.

       

Αν σας άρεσε κάποιο σχέδιο μη διστάσετε να επικοινωνήσετε. 

Καλημέρα σας. 

Μια συλλογή παραδοσιακών εργόχειρων στο Victoria and Albert Museum, London & στο Harvard Arts Museum

Καλημέρα σας.

   Για ακόμη μια φορά με έπιασε η "ερευνητική" μου διάθεση και μιας και δεν έχω τρόπο να ταξιδέψω ούτε στο Λονδίνο, ούτε στο Χάρβαρντ αρκέστηκα στην εικονική περιήγηση των δυο περίφημων μουσείων Τέχνης και θέλησα να σας μεταφέρω με εικόνες, μερικά από τα  αριστουργήματα της ελληνικής παράδοσης Και αναφέρομαι σε εργόχειρα, τα οποία έγιναν από άγνωστες καλλιτέχνιδες πολλά χρόνια πριν και πέρασαν στα χέρια συλλεκτών. Δωρήθηκαν ή αγοράστηκαν δεν γνωρίζω. Σίγουρα, η αξία τους αναγνωρίστηκε από τους ιθύνοντες και βρίσκονται στα Μουσεία του εξωτερικού.
   Και ξεκινώ με τη συλλογή του R. M. Dawkins, ο οποίος δώρισε στο μουσείο  Victoria and Albert Museum, London  τα παρακάτω:

Πατήστε στις εικόνες για λεπτομέρειες.

       Η δημιουργία του υπολογίζεται γύρω στο 1700-1799..... και είναι κουρτίνα για την πόρτα της κρεβατοκάμαρας. 

Κάλυμμα μαξιλαριού. Χρονολογείται το 1700-1799 και δημιουργήθηκε στα Ιόνια νησιά.

 "Γύρος" φούστας ή αλλιώς μπορντούρα φτιαγμένο στην Κρήτη στα 1700.

Ένα καταπληκτικό κομμάτι κατά τη γνώμη μου, χωρίς πληροφορίες από το Μουσείο.Υπολογίζεται η δημιουργία  τον 18ο ή 19ο αιώνα.

Το τελευταίο έκθεμα δεν ανήκει στη συλλογή του R. M. Dawkins, προέρχεται από τις Σποράδες και έχει δημιουργηθεί γύρω στα 1700....

Εδώ θα βρείτε συγκεντρωμένα όλα τα εκθέματα. 

Στο δεύτερο μέρος θα περάσουμε στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού ωκεανού στο Harvard Arts Museum χωρίς πολλά λόγια.

Μαξιλάρι 19ου αιώνα, Κρήτη

Τσάντα για καπνό, 19ου αιώνα, Κρήτη.

Κομμάτι από τραπεζομάντιλο του 19ου αιώνα.

  

Μπάντα του 19ου αιώνα.

Ακόμη μια μπάντα. Και στις δυο δεν αναγράφεται η περιοχή προέλευσης.

Η μόνη παρατήρηση που κάνω και θα διαπιστώσετε και εσείς, όταν διαβάσετε στην περιγραφή του μουσείου είναι, ότι όλα τα εκθέματα είναι αποθηκευμένα...."In Storage" 

 Δεν είναι κρίμα;;;;

"Ένα βιβλίο ευχών διαφορετικό...."

Καλό μήνα και καλό Φθινόπωρο σε όλους μας.

     Ελπίζω να είστε καλά και ετοιμάζεστε για τις Φθινοπωρινές δραστηριότητες, όποιες και αν είναι αυτές. Η εκπαιδευτική κοινότητα έχει την τιμητική της με το άνοιγμα των σχολείων τις επιτυχίες των μαθητών στο Πανεπιστήμιο και τις εξεταστικές. 
    Έτσι και εγώ αποφάσισα, 1η του Σεπτέμβρη να σας δείξω ένα χειροποίητο βιβλίο άγραφο, που θα γεμίσει με αγάπη για δυο οικεία και αγαπημένα πρόσωπα. 
     Και το εννοώ, για το ότι είναι εξ ολοκλήρου χειροποίητο, καθώς θα διαβάσετε παρακάτω, ότι εκτός από τη δική μου παρέμβαση στο εξώφυλλο και στο οπισθόφυλλο, ο κύριος κορμός του βιβλίου είναι φτιαγμένος στο χέρι από ένα αξιόλογο τεχνίτη, ιερομόναχο (δεν αναφέρομαι με λεπτομέρειες γιατί πάνω στη φούρια μου δεν του ζήτησα άδεια για να γράψω για το έργο του...).
    Όλα ξεκινούν με τον γάμο του ανιψιού, που είναι προγραμματισμένος στις 5 Σεπτέμβρη. Η μαμά είναι μέλος της "τρελής" παρέας του κεντήματος, όμως δεν είχε χρόνο για να κεντήσει το βιβλίο των ευχών  και αποφασίσαμε να το αναλάβω εγώ. Διαλέξαμε λοιπόν με τη Γεωργία το ύφασμα, το σχέδιο και τα χρώματα.
    Και πριν αρχίσουμε υπήρχε ένας προβληματισμός για το πως θα καταφέρναμε να βάλουμε το κεντημένο ύφασμα στο εξώφυλλο του βιβλίου. Από τη δύσκολη θέση μας έβγαλε ο ιερομόναχος, ο οποίος αν και δεν είχε ξαναφτιάξει κάτι παρόμοιο αποφάσισε να πειραματιστεί.
Ιδού λοιπόν τα στάδια της κατασκευής.
   Βαθμός δυσκολίας:¬¬¬

     Το ύφασμα είναι λινό στο χρώμα της άμμου και κεντιέται με δίκλωνο μουλινέ  DMC στα χρώματα που βλέπετε. Χρειαζόμαστε λοιπόν το ύφασμα, κλωστές, κορδέλα στο ίδιο χρώμα, ένα κομμάτι ύφασμα για ντουμπλάρισμα και το χαρτόνι του εξώφυλλου για να δούμε το μέγεθος. 

Μεγάλη προσοχή θέλει στο κεντράρισμα, γιαυτό προσπάθησα να δημιουργήσω το πλαίσιο με μαύρη κλωστή.

Στη συνέχεια το κεντρικό μοτίφ, η λουλουδάτη καρδιά έπρεπε να προσαρμοστεί σε αυτό το μέγεθος και επειδή το ύφασμα είναι μετρητό θεώρησα καλό να κάνω το περίγραμμα για να αποφύγω λάθη και ξηλώματα. 

Και μια λεπτομέρεια...

   Άφησα και λίγο χώρο από την κάτω πλευρά για να γραφεί η ημερομηνία, 

ενώ μέσα στην καρδιά προσάρμοσα τα μονογράμματα των νεόνυμφων. Και όσο για τα γράμματα είναι στα αγγλικά, διότι θα ταξιδέψει στο εξωτερικό το βιβλίο εκεί που ζουν τα παιδιά.

   Όμως κάτι με έτρωγε.... Και το οπισθόφυλλο έπρεπε να έχει μια πινελιά για να μην είναι "άδειο" και φυσικά ένα συμβολισμό για το γάμο.... Και καταπιάστηκα με μοτίβα, ώσπου ταίριαξα δυο περιστέρια σε κίνηση και ένα μικρό κλαδάκι. Τα τοποθέτησα στο μέσο και λίγο κάτω και ουφ τελείωσα.

Αφού ντούμπλαρα το ύφασμα κάτω από το έργο μου για να μην λερώσει από τη επεξεργασία ήταν όλα έτοιμα. Σειρά τώρα είχε ο τυπογράφος. 

Τα ετοίμασα με προσοχή τα τοποθέτησα σε μια τσάντα και τα παρέδωσα. Η ανυπομονησία μου ήταν μεγάλη. Γνώριζα πολύ καλά τον  τρόπο εργασίας του ιερομόναχου, αλλά ήμουν περίεργη για το αποτέλεσμα. Και σαν να με κατάλαβε μέσα σε μια μέρα με ειδοποίησε να το παραλάβω. Ιδού το αποτέλεσμα:

Ευτυχώς καταφέραμε να είναι κεντραρισμένο και νομίζω, ότι το αποτέλεσμα είναι ικανοποιητικό.

Περιμένω τα σχόλιά σας με ανυπομονησία.....

  Τελειώνοντας θα ήθελα να ευχηθώ Καλά Στέφανα στα δυο παιδιά που παντρεύονται και να είναι υγιείς. Η σχέση ζωής εξελίσσεται, μεταλλάσσεται και φυσικά, όταν περνά ο χρόνος χρειαζόμαστε αντικείμενα, σκέψεις, αναμνήσεις που να μας συνδέουν με αυτή τη μοναδική στιγμή.....

Ευχές και στους καταπληκτικούς γονείς, οι οποίοι κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους για να ομορφύνουν αυτές  τις στιγμές των παιδιών τους.