ΣΤΑΥΡΟΒΕΛΟΝΙΑ-CROSS STITCH-NASIA

Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2016

Μπαλαρίνα από κούνια...


Γεια σας αγαπημένες φίλες και φίλοι.
   Το ξέρω πως άργησα να επικοινωνήσω μαζί σας αλλά το διάστημα αυτό ήταν για μένα ιδιαίτερα παραγωγικό και σημαντικό. Και όπως λέει μια παροιμία:  δεν χωράνε δυο καρπούζια σε μια μασχάλη...
    Και εγώ ξέφυγα και ξεπέρασα τα δυο.... Δεν υπήρχε περίπτωση βέβαια να κάνω λιγότερα. Όσοι με γνωρίζουν  συμφωνούν και επαυξάνουν.
    Ξεκινώ λοιπόν με τον ερχομό μιας μικρής μπέμπας η οποία από την κούνια έδειξε τις προθέσεις της. Το μπαλέτο, το πιάνο και τα Γαλλικά θα είναι σίγουρα στο πρόγραμμά της...
 Έτσι έπρεπε να "υποστηρίξουμε" τις προθέσεις της και ένα project πήρε σιγά σιγά την τελική μορφή του. 
Να λοιπόν η αρχή του. Είχα ανεβάσει στο fb αυτή τη φωτογραφία   και πολλές παραξενευτήκατε για τις κλωστές που είναι "κάπως". Όμως είναι μια τεχνική για να μην κόβεις και κάνεις κόμπους πολλούς όταν έχεις πολλά χρώματα και λίγες βελονιές. Δοκιμάστε το και θα δείτε ότι το σχέδιο βγαίνει πιο εύκολα και δεν είναι άσχημο το κέντημα από την ανάποδη.


Οι κλωστές σε πλήρη ανάπτυξη.

 Προσοχή τα γυαλιά είναι μυωπίας και τα βγάζω όταν κεντάω....

Φυσικά, το σχέδιο και οι υπολογισμοί είναι απαραίτητοι για να μην ξηλώνουμε συνέχεια. Είναι προτιμότερο να αργήσουμε να ξεκινήσουμε παρά να κάνουμε λάθη και να απογοητευτούμε.


 Η μπαλαρίνα η πρώτη έγινε!!!!!
 Να και η πρώτη μορφή του.
 Το μαξιλαράκι έγινε!!!!! Και γύρω γύρω δαντελίτσα γκιπούρ για ομορφιά και αρχοντιά.

Έτοιμο το σεντονάκι και το μαξιλάρι!!!!



 Και επειδή δεν μου ΄φταναν αυτά σκάρωσα και μια πετσέτα μπάνιου με τα περίφημα αρκουδάκια σε ροζ φυσικά αποχρώσεις.


 Και εκεί που πίστευα πως τελείωσα να 'σου και μια πρόσκληση για ένα νεαρό της αγαπημένης ξαδέρφης,που θα βαφτιζόταν σύντομα. Μια κουβερτούλα με ζεστό χουχουλιάρικο νήμα έγινε χωρίς να το καταλάβω για να τον κρατάει ζεστό τις κρύες μέρες του χειμώνα.




 Και όλα αυτά μέσα σε ελάχιστο χρόνο γιατί υπήρχαν και άλλα ανοικτά θέματα....
     Σας χαιρετώ προς το παρόν και ελπίζω να σας γράψω σύντομα.


Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2016

Η νεράιδα άλλαξε τα ραβδάκια με τα βελονάκια!!!!!!

    Σήμερα σας χαιρετώ με χαρούμενη διάθεση και μεγάλη όρεξη για παιχνιδοκαταστάσεις. Γιατί εκεί που λες, ότι ξέρεις έναν άνθρωπο και θεωρείς ότι δεν έχεις τίποτε άλλο να μάθεις για αυτόν, μερικές φορές  κάνεις μεγάλο λάθος....
    Και φυσικά η διαπίστωση αυτή είναι για μένα, αφού μέσα στην καθημερινότητα προσπερνώ με βιάση τα πάντα. Έλα όμως που κάποια στιγμή πάνω στο λεωφορείο χαιρετώντας τη φίλη από τα παλιά την Περσεφόνη, είπα τόσα που δεν θα έλεγα ούτε σε κάμποσες συναντήσεις.

     Ναι αυτή είναι η νεράιδα που θα σας παρουσιάσω με χαρά και περηφάνια και θα καταλάβετε γιατί. Μια ντελικάτη κυρία με ισχυρή προσωπικότητα η οποία άντεξε το το "τέρας" της απόλυσης και μετέτρεψε την απραξία σε δημιουργία. Χωρίς να έχει πιάσει στα χέρια της το βελονάκι καταπιάστηκε με
 το πλέξιμο και άρχισε τις δοκιμές όχι πάντα με ευστοχία αλλά με πείσμα που την οδήγησε τελικά σε επιτυχία. Η τεχνική της είναι γνωστή ως amigurumi.


   Δεν γράφω περισσότερα. Απλά σας παραθέτω αυτά που μου είπε κάποια στιγμή που μιλήσαμε αυτολεξεί:
   Λοιπόν…ξεκίνησα το πλέξιμο πριν από ενάμιση χρόνο. Είχα ήδη απολυθεί από τη δουλειά και η εγκυμοσύνη σε συνδυασμό με το μεγάλωμα του μικρού με ανάγκασε να μείνω καιρό άπραγη. Είχε αρχίσει να μου σαλεύει η αλήθεια είναι…ώσπου έπεσα τυχαία πάνω σε ένα βιντεάκι που αφορούσε
 στο πλέξιμο. Δεν ήξερα εννοείται ούτε θηλιά να ρίχνω. Τη επόμενη αγόρασα βελονάκι και μαλλί . Νομίζω πως το πρώτο πράγμα που έφτιαξα ήταν μια καρδιά την οποία και έδειχνα παντού καμαρώνοντας σα γύφτικο σκεπάρνι. 


Το   να δημιουργείς κάτι από το μηδέν γεμίζει την ψυχή ευχαρίστηση. Το πρώτο ζωάκι ήταν ένα σαλιγκάρι. Το έδωσα στον μικρό. Αυτό που είδα στο πρόσωπό του ουσιαστικά ήταν το έναυσμα. Χρησιμοποιώ ακρυλικό πάντα επειδή έχει πιο μαλακή υφή, δε χάνει το σχήμα του στο πλύσιμο και δεν ερεθίζει το παιδικό δέρμα. Το γέμισμα είναι ειδικό για κούκλες και χρησιμοποιώ για ματάκια κουμπιά, τσόχα ή τα ράβω. Όταν δω ένα πατρόν ή όταν σχεδιάζω μόνη μου ένα πατρόν νιώθω τόσο ενθουσιασμό όσο και τα παιδάκια που περιμένουν δώρο … τόσο πολύ . 


   Τι μου αρέσει σε όλο αυτό τελικά? …μου αρέσει να δίνω χαρά…μου αρέσει η αίσθηση του να ξέρω πως ένα από τα κουκλάκια μου κρατά παρέα σε ένα παιδάκι…τα πλέκω με αγάπη και θέλω να πιστεύω πως με ένα μαγικό τρόπο αυτό περνά μέσα από τα κουκλάκια στα παιδιά…επειδή ποιο είναι το σημαντικότερο συστατικό για να μεγαλώσει ένα παιδί....αγάπη".

Και έτσι γέμισε με χρώματα το "σπιτάκι" μου, με παιχνιδιάρικες φατσούλες και με πολλή πολλή αγάπη. Απολαύστε τα και επισκεφτείτε τη σελίδα της  
 Περσεφόνης στο Facebook The Wool Project by P  για περισσότερο χρώμα και πρωτότυπες ιδέες.


Μη μου πείτε... Δεν είναι υπέροχα;;;;;

Το καλύτερο δώρο για ένα μικρό παιδί αλλά γιατί όχι και για "μεγάλα" παιδιά.
 Αυτά προς το παρόν. Τα λέμε......

Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2016

Άρχισε η προετοιμασία!!!!!!!!!

    Σας χαιρετώ και σας γράφω πολύ βιαστικά μιας και το Φθινόπωρο μπήκε φουριόζο και ακόμη δεν έχω βρει τους ρυθμούς μου. 
      Όμως, στο περιθώριο της δουλειάς ξεφύλλισα Αγγλικά περιοδικά, τα οποία στολίστηκαν για την πιο ωραία γιορτή του χρόνου. Τελικά, αν προγραμματίσεις τα "θέλω" σου μπορεί και να προλάβεις να χαρείς και να στολίσεις το χώρο σου με όμορφα πράγματα...
    Την τιμητική τους έχουν τρία Αγγλικά περιοδικά, Cross stitch Gold, Crosstitcher, Cross stitch Collection, τα οποία ξεφύλλισα και διάλεξα για σας. Είναι τα τεύχη του Σεπτεμβρίου ή Οκτωβρίου 2016, ό,τι πιο νέο και φρέσκο. Υπάρχουν σελίδες όπου μπορείτε να τα παραγγείλετε ή να τα κατεβάσετε με λίγα ευρώ. Σας δίνω μία διεύθυνση παρακάτω.
   Απολαύστε χρώματα, σχέδια και διαφορετικές  προτάσεις διακόσμησης.




Κι αν σας ενδιαφέρουν μπορείτε να γίνετε online συνδρομητές και να τα έχετε στον υπολογιστή σας. Δείτε εδώ:
Και εδώ:
Και εδώ:


    Εις το επανιδείν.

Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2016

Αποχαιρετώντας το καλοκαίρι.....


    Σας γράφω κοιτώντας το συννεφιασμένο κυριακάτικο ουρανό και αποχαιρετώ το καλοκαίρι που τελικά δεν μας έκανε το χατήρι να συνεχίσει έστω και για λίγο.
    Είχα από καιρό να κάνω αυτή την ανάρτηση όμως η καθημερινότητα με ανάγκαζε να απέχω. Δεν θα γράψω πολλά, αλλά θα "μιλήσουν" οι φωτογραφίες.
    Πάνω στις αγαπημένες πετσέτες αποτύπωσα μια καλοκαιρινή εικόνα και πρόλαβα να τη φωτογραφίσω στην αγαπημένη μου παραλία.








Επειδή, παιδεύτηκα πολύ με το σχέδιο των κοχυλιών, όχι γιατί ήταν δύσκολο αλλά γιατί δεν ήταν καλά τα γραφικά, αποφάσισα λοιπόν με αυτές τις φωτογραφίες να δείτε το σχέδιο και αν επιθυμείτε να το φτιάξετε.
Ο κοχλίας.
                      


Ο αστερίας.


Το κοχύλι.


Τα σχέδια από τη μικρή πετσέτα.



Σας χαιρετώ προ το παρόν και ελπίζω σύντομα να τα ξαναπούμε.

Κυριακή, 21 Αυγούστου 2016

Το μικρό μου μπαλκόνι.

 Γεια σας. Τι μου κάνετε; Μου λείψατε και σας πεθύμησα. 

  Η επιθυμία μου να σας μιλήσω ήταν έντονη όμως ο υπολογιστής μου είχε άλλα σχέδια. Μετά από πέντε ολόκληρα χρόνια αρμονικής συμβίωσης αποφάσισε σιωπηλά να με αφήσει να συνεχίσω τη διαδρομή μου στο διαδίκτυο μόνη μου. Πέρασε αρκετός χρόνος για να το ξεπεράσω, όμως κατάφερα να επανακάμψω  χωρίς τη βοήθειά του και να 'μαι.

    Όλο αυτό το διάστημα περνούσα τα απογεύματα στο μικρό μου μπαλκόνι (εξ ου και ο τίτλος), που ευτυχώς έχει δροσιά και  θέα στο βουνό. 

Αισθάνομαι τυχερή στην ατυχία μου, γιατί το μπαλκονάκι μου με εμπνέει και μου δίνει τη δυνατότητα να αναμετρηθώ με τα "θέλω" μου, τα όνειρά μου και είναι σιωπηλός θεατής στις δημιουργίες μου. Ενίοτε αποτελεί και φόντο στις φωτογραφίες μου ενώ φιλοξενεί αγαπημένα πρόσωπα για καφέ και κουβέντα.



  "......Στο μικρό μπαλκόνι με το χελιδόνι
Κάποτε είδα κόσμο και ένα ροζ μπαλόνι
Και ύστερα το είδα ξάφνου να ερημώνει
Την καρδιά μας πάντα, κάποιος την πληγώνει

Τα μικρά μπαλκόνια
Έχουνε τιμόνια
Χαρές, γιορτές, βουβές ματιές
Όμορφα χρόνια
Τα μικρά μπαλκόνια
Έχουνε τιμόνια
Χαρές, γιορτές
Του πάρτι φωνές
Μέσα απ’ τα σαλόνια........"


  Ακούγοντας αυτούς τους στίχους της Σάννυ Μπλατζή ερμηνευμένους έξοχα από τον Δ. Σαββόπουλο μου ήρθε στη σκέψη όλη  η θετική ενέργεια του μικρού μπαλκονιού μου που δεν το αλλάζω με τίποτε.





   Κάθε καλοκαιρινό απόγευμα σχεδόν, το βελόνι μου παίρνει "φωτιά" πάνω στους καμβάδες και μέρα με τη μέρα αρχίζει να παίρνει μορφή το εργόχειρό μου. Με την πολυτέλεια της φύσης γύρω μου την ηρεμία και την ομορφιά του τοπίου ξεχνώ καθετί και προχωράω.....



 Και με τα κατάλληλα εφόδια άρχισα ακόμη ένα πειραματισμό που ευτυχώς μου "βγήκε"... Δε λέω παιδεύτηκα αλλά έτσι είναι καθετί καινούριο απαιτεί χρόνο και υπομονή. Ξεκίνησα λοιπόν τη διακόσμηση ενός κεριού, τετράγωνου αυτή τη φορά. 

Η πρόκληση ήταν μεγάλη, γιατί έπρεπε να είμαι ακριβής ακόμη και στο χιλιοστό. Να κεντράρω το σχέδιο σε κάθε πλευρά και να κάνω την τοποθέτηση με υπομονή για να βγει σωστό Η επιλογή μυ ήταν ένα λουλουδάτο μοτίφ και το χρώμα λευκό σε φίνο λινό ύφασμα μιας και προορίζεται για ένα γάμο που γίνεται σήμερα.


Και ιδού το αποτέλεσμα από διαφορετικές λήψεις.

Δεν χρησιμοποίησα πολλά υλικά, γιατί πιστεύω στην απλότητα.


Εννοείται ότι το κερί είναι από την ξαδέλφη Άννα. Η λεπτομέρεια που με τρέλανε: τετράγωνο και το γυάλινο ρεσώ. Γεια σου ρε ξαδέλφη με τα ωραία σου!!!!!!!




Σε αυτή τη γωνιά φαίνεται το τελείωμα του υφάσματος και εδώ ήταν τα "δύσκολα" όπως αντιλαμβάνεστε. Αν κάνεις λάθος εδώ θα δείξει.



Οι άλλες πλευρές....


 Τελειώνοντας θέλω να σας χαιρετίσω όπου κι αν βρίσκεστε. στο σπίτι, στη θάλασσα. σε 

διακοπές..... Αφιερώνω την ανάρτηση σε όλες εσάς, που καθημερινά ή όχι κάθεστε στα μπαλκονάκια σας και "σκαρώνετε" τα αριστουργήματά σας. 
O Blogger μου κάνει κόλπα και μπορεί να βλέπετε διάφορα....