ΣΤΑΥΡΟΒΕΛΟΝΙΑ-CROSS STITCH-NASIA

Δευτέρα 18 Ιουλίου 2022

Μπαλκονάδα με λεβάντα και λεμόνι!!!!

 Καλοκαιράκι, μπαλκονάδα και ό,τι θέλει η ψυχή μου!!!

   Καλημέρα σας κορίτσια μου. Έτσι όπως κάθομαι και τα μάτια μου χάνονται στο πράσινο του βουνού και το γαλάζιο της θάλασσας αισθάνομαι ευγνωμοσύνη απέναντι στη φύση για την αέναη ομορφιά της και την έμπνευση που μου προσφέρει.

    Ψάχνω να βρω την καλύτερη ώρα  για να κάθομαι αλλά διαπιστώνω ότι τελικά όλες οι ώρες έχουν την ομορφιά τους. Τα λουλούδια στην καλύτερή τους  και η μόνη ανάγκη τους είναι λίγο δροσερό νεράκι για να σηκώσουν τα φυλλαράκια τους και να απολαύσουν τον ήλιο. Και φυσικά ηχορύπανση. Ναι ναι ηχορύπανση όχι από τα αυτοκίνητα, όχι από τα μηχανάκια αλλά από φωνές πουλιών και τζιτζίκια. Το τι κουβέντα στήνουν τα σπουργίτια και τα χελιδόνια το πρωί δεν λέγεται!!!!  Δεν προλαβαίνονται λέμε.....

     Ανάμεσα βέβαια στα λουλούδια έχω μια αγάπη. Λίγο περισσότερο προσέχω και περιποιούμαι τις λεβάντες μου. Δεν μπορώ να πω! Με αποζημιώνουν εκεί γύρω στην άνοιξη με αγκαλιές ανθισμένες, αλλά και τις υπόλοιπες εποχές είναι υπέροχες.



     Έτσι λοιπόν όταν ήρθε το θέμα της βάφτισης λεβάντα και λεμόνι λίγο με ξάφνιασε, ευχάριστα όμως γιατί ξέφευγε από τα συνηθισμένα και επιτέλους είχε μια άλλη οπτική πιο κοντά στη φύση. Άνοιξα τα κιτάπια μου έψαξα ώρες ατελείωτες έφτιαξα φάκελο με πολλά πολλά σχέδια για να έχουμε την ευκαιρία της επιλογής μιας και η αποτύπωση της λεβάντας με το λεμόνι σε λευκή πετσέτα  μπάνιου για τη βάφτιση έχει τις ιδιαιτερότητές της.



     Η επιλογή τελικά ήταν πολύ πιο εύκολη από ό,τι περίμενα. Δύο κλαδιά λεβάντας μας "έκλεψαν" την καρδιά γιατί η αποτύπωση των χρωμάτων έδινε την αίσθηση ζωγραφιάς. Εμ πως και να μην γινόταν αυτό όταν επτά ναι επτά διαφορετικές αποχρώσεις του μωβ μπλέκονται  γλυκά μεταξύ τους και   βγάζουν ένα υπέροχο αποτέλεσμα. 



     Η δυσκολία του εγχειρήματος; Πολύ μεγάλη. Αν βαθμολογούσα από το 1 έως το 5 θα έβαζα σίγουρα 5. Μικρά τιπς βέβαια βοηθούν αλλά τα μάτια και το μυαλό πρέπει να είναι σε εγρήγορση. Πριν την πρώτη βελονιά τα σχέδια επί χάρτου είναι απαραίτητα μην πω επιβεβλημένα. Σε κάθε βήμα πρέπει να γίνεται μέτρημα, να τραβήξουμε ¨οδηγούς¨και το πλαίσιο της κεντημένης επιφάνειας. Το ξήλωμα βέβαια μέσα στο πρόγραμμα.




   Τα βήματα γινόταν αργά και με πολλή μελέτη. Υπάρχουν τεχνικές που προσπαθώ να εντρυφήσω . Μια από αυτές είναι να κεντάς ταυτόχρονα τα χρώματα και να βγαίνει το αποτέλεσμα ανά τετράγωνα (10*10 κεντημένες σταυροβελονιές).  Βέβαια υπήρχε μια πίεση χρόνου, η οποία έπρεπε να την αγνοήσω, για να μην αγχωθώ και κάνω λάθη.

  Όμως ειλικρινά το αποτέλεσμα σε αποζημιώνει. Η αποτύπωση των χρωμάτων, η ανάμιξή τους δημιουργούσε  νέες αποχρώσεις και όσο περισσότερο κεντούσα τόσο με ενθουσίαζε. Αλήθεια δεν το περίμενα. Κατάλαβα γιατί κάθε τετραγωνάκι ήθελε την προσοχή του.



   Το "ταξίδι" διήρκησε μια εβδομάδα και μου άφησε τις καλύτερες αναμνήσεις. Ωραία μέχρι εδώ. 



    Μάλλον όμως κάτι άλλο με περιμένει.... 

Παρασκευή 12 Μαρτίου 2021

Μάντεψε με ποιον ήμουν τα βράδια.......

 Καλημέρα καλημέρα!!!!

   Εντάξει ο τίτλος είναι λίγο παραπλανητικός, (έχω λίγο περιπαικτική διάθεση) όμως είναι πέρα για πέρα αληθινός. Για πολλά βράδια ήμουν παρέα με ένα απαιτητικό, αριστοκρατικό και εξαιρετικά ενδιαφέρον έργο. Η αφορμή δόθηκε πριν τρία περίπου χρόνια με την εξαιρετική πρωτοβουλία της κας Κλαυδίας Μάμαλη για την δημιουργία ενός συλλογικού κεντήματος με αφορμή την επέτειο των 200  χρόνων από την Επανάσταση του ΄21. Τα έργα τα οποία θα δημιουργούνταν, διατρέχουν χρονικά όλες τις σημαντικές στιγμές της Ελληνικής Ιστορίας.  

  Όλη η προσπάθεια γίνεται εθελοντικά και με ιδιαίτερη ευαισθησία ξεκίνησε αρκετά χρόνια πριν και την παρουσίασα εδώ (πατήστε  στη λέξη). Ενσυνείδητη προσφορά, ανιδιοτελής και αγάπη για τον ευγενή σκοπό χωρίς μικρότητες και μικροπρέπειες. 

ΘΕΡΜΑ ΣΥΓΧΑΤΗΡΙΑ σε όλες τις κυρίες που είτε κέντησαν είτε συντονίζουν την όλη προσπάθεια, η οποία πραγματικά είναι πολύ δύσκολη αλλά έχει καταπληκτικό αποτέλεσμα.

"Ο εθελοντισμός κατά βάση είναι μία κίνηση καλής θέλησης. Οι τομείς που μπορεί να δραστηριοποιηθεί κάποιος είναι απεριόριστοι αρχίζοντας από μία απλή προσφορά ρούχων μέχρι την στελέχωση της πυροσβεστικής υπηρεσίας ως εθελοντής πυροσβέστης.

Ο εθελοντισμός είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με το ήθος, τις ανάγκες, τα όνειρα και τις δυνατότητες του ενεργού πολίτη που αγωνίζεται για μια καλύτερη ζωή, ένα καλύτερο μέλλον και μια καλύτερη κοινωνία μέσα στην οποία ζει και αναπτύσσεται." 

Βικιπαιδεία

 Όντας χρόνια εθελόντρια σε πολλές δράσεις με κορυφαία την αιμοδοσία προσπαθώ να συνεισφέρω ενσυνείδητα κάθε φορά στο μέτρο του δυνατού.  Δεν υπήρχε περίπτωση να "ξεφύγω" και ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και για μένα. Το έργο που δημιούργησα παρουσιάζει ένα σπουδαίο Βυζαντινό αυτοκροτορα: τον Ιουστινιανό.

 Τα βράδια μου "γέμισαν" με χρώμα με ψηφίδες και ψήγματα ιστορίας. Ένα συναρπαστικό ταξίδι στο χρόνο είχε ξεκινήσει...... Γιατί πέρα από τη σπουδαιότητα του θέματος, πήγα πολλά χρόνια πίσω στα φοιτητικά μου χρόνια και στα μαθήματα της Βυζαντινής ιστορίας και αρχαιολογίας που με "σημάδεψαν" κατά κάποιο τρόπο. Δεν θα ξεχάσω την πιο σημαντική εργασία που είχα κάνει σε αυτά τα μαθήματα σχετικά με την Βυζαντινή Διπλωματία η οποία με οδήγησε να ανακαλύψω σημαντικά συγγράμματα στα υπόγεια (κυριολεκτικά) της βιβλιοθήκης του ΑΠΘ.

   Ξέφυγα το ξέρω. Λοιπόν στο θέμα μας. ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΣ

   Στοιχεία ιστορικά δεν θα γράψω. Υπάρχουν άπειρες πηγές για πληροφόρηση. Θα μιλήσω για τα ωραία βράδια που πέρασα κεντώντας βελονιά βελονιά το πορταίτο αυτού του εμβληματικού αυτοκράτορα. Το σχέδιο μου δόθηκε από την ομάδα Συλλογικού κεντήματος και όλες οι πληροφορίες που χρειαζόμουν ήταν διαθέσιμες. 

Ομολογώ ότι για πρώτη φορά ασχολιόμουν με κάτι τόσο απαιτητικό, ως προς την μίξη των χρωμάτων αλλά και ως προς την τελική απόδοσή τους. 15 χρώματα από τα οποία τα περισσότερα ήταν σε παραπλήσιες αποχρώσεις και τόσο κοντινές που απαιτούνταν το 100% της προσοχής μου. Η ημέρα μου ήταν πάντα γεμάτη από δουλειές, τρεξίματα, οικογένεια κλπ και φάνταζε αδύνατο να ασχοληθώ μαζί του. 

 Έτσι τα βράδια, με ηρεμία και με την προσοχή που απαιτούνταν, βελονιά βελονιά ξεκίνησα να ζωγραφίζω στο πανί.  Τράβηξα πολλές φωτογραφίες κατά τη διάρκεια της δημιουργίας και σας τις παραθέτω.

















Ένα ωραίο ταξίδι τελείωσε!!!
Η χαρά της προσφοράς όμως έμεινε!!!!.


Σάββατο 6 Μαρτίου 2021

Ανοιξιάτικες εμπνεύσεις!!!



Καλημέρα σας!!!
Η Άνοιξη ήρθε αλλά εμείς  ακόμη δεν την χαρήκαμε. Ας μην γκρινιάξω γιατί εδώ θέλω μόνο να μιλάω και να γράφω για ωραία πράγματα. Πάντα τέτοια εποχή θέλω να ασχολούμαι με χρώμα και με θέματα που με ευχαριστούν. Έτσι δέχθηκα την πρόκληση να φτιάξω μια κουβερτούλα αγκαλιάς για μια δεσποινίδα. 
Για την κατασκευή της δεν γράφω πολλά. Με το που έπιασα τις βελόνες άρχισα την "γιόγκα" όπως λέει και μια φίλη.
Τα υλικά είναι λευκό νήμα βαμβακερό "Αετός" Μιχαλόπουλος. Καταπληκτική ποιότητα που δίνει φοβερό αποτέλεσμα. Οι πλέξεις είναι πουαντερί, καλή και ανάποδη. Δημιουργούνται τετράγωνα εναλλάξ και το μέγεθός της είναι 90εκ. επί 90 περίπου.
Τα υπόλοιπα τα "λέω" με τις φωτογραφίες.







Η τσαχπινιά της είναι ένα μπουκέτο με λουλούδια πλεκτά που σπάει τη μονοτονία του λευκού. Επίσης το σχέδιο οριοθετείται με ένα κορδόνι σε λιλά χρώμα πλεγμένο όπως τα κορδόνια για λασέ. Τα λουλουδάκια τα έφτιαξε η αδελφή μου η Βάσω, η οποία έχει ειδίκευση στο θέμα. Έκαστος στο είδος του......







    Διασκέδασα πολύ με την συγκεκριμένη κουβερτούλα. Δεν υπάρχει πιο ευχάριστο από το να καταφέρνεις να αποφορτίζεσαι με τόσο ευχάριστο τρόπο και να μετατρέπεις τις "μαύρες" μέρες που περνάς σε δημιουργία.

Πέμπτη 24 Δεκεμβρίου 2020

Σάββατο 15 Αυγούστου 2020

Χρόνια πολλά!!! Ένας αλλιώτικος Δεκαπεντάυγουστος.

    Καλημέρα και χρόνια πολλά σε όλους/ες τους  εορτάζοντες. Μια μέρα όμορφη και γεμάτη κατάνυξη ξημέρωσε. Όλα όσα κάναμε σαν σήμερα εδώ και πολλά πολλά χρόνια μάλλον θα τα διαφοροποιήσουμε και θα τα προσαρμόσουμε στις απαιτήσεις και στα δεδομένα της σημερινής κατάστασης.

   Μια μεγάλη διαδικτυακή σιωπή ήταν για μένα απαραίτητη, για να με βοηθήσει να ανασυνταχθώ, να μελετήσω και να πάρω αποφάσεις.  Βέβαια, να το πω και αυτό: σε καμία περίπτωση δεν εγκατέλειψα την μεγάλη μου αγάπη, το κέντημα αλλά και τον έρωτα το βελονάκι. Αν και "έλειπα" διαδικτυακά η παρέα σας ήταν καθημερινή και μερικές φορές πολλή ουσιαστική. Μηνύματα, τηλέφωνα, καφεδάκια ήταν στο καθημερινό πρόγραμμα. Ανταλλαγές απόψεων, σχεδίων, δημιουργίες...... Οι όμορφες φιλίες που δημιουργήθηκαν όλα αυτά τα χρόνια ήρθαν να καλύψουν το κενό της διαδικτυακής αφωνίας και "κορίτσια" από όλη την Ελλάδα με τιμούσαν με την παρέα τους.

   Ωστόσο, επειδή είμαι "ζουζούνι" και με ξέρουν ότι ποτέ δεν σταματάω να δημιουργώ σήμερα θα ξεκινήσω να σας παρουσιάζω δύο δημιουργίες μου για μωράκια που βαφτίστηκαν αυτό το καλοκαίρι. Μάλιστα να σημειώσω ότι ειδικά η μια βάφτιση υπήρξε "θύμα" του κορονοϊού και αναβλήθηκε δύο φορές. 

 Αυτό το γεγονός μου έδωσε χρόνο για πειράματα που τα λατρεύω. Αποφάσισα να ασχοληθώ με το βελονάκι και να φτιάξω μια κουβερτούλα αγκαλιάς πολύ girly και ρομαντική μιας και η ζουζού με ενέπνεε. Εδώ να σας πω ότι δεν φείδομαι κόπου και χρόνου όταν θέλω να δωρίσω κάτι. Είναι η αγάπη που με κινητοποιεί και πολλές φορές μου ανοίγει ορίζοντες. Σκοπός μου είναι να στείλω τη θετική μου ενέργεια και τις ευχές μου.😄


Όπως βλέπετε "έπαιξα" με δυο αποχρώσεις του ίδιου χρώματος. Δημιούργησα απλά μια μικρή σκακιέρα και η εναλλαγή των αποχρώσεων νομίζω ήταν το δυνατό σημείο του σχεδίου.


Φτιάχνοντάς την ανακάλυψα ότι μόνο με τα μοτίφ θα ήταν μικρή. Βρήκα λοιπόν μια ρομαντική και εύκολη δαντέλα και την προσάρμοσα ώστε να δώσω μήκος. Βέβαια η κουβερτούλα είναι πλήρως τετραγωνισμένη. Έπλεξα μια σειρά ανάμεσα με μεγάλα κενά ώστε να βάλω και την κορδέλα και να την κάνω πιο κοριτσίστικη.

Αντιμετώπισα και ένα πρακτικό θεματάκι: επειδή η πλέξη των μοτίφ είναι αρκετά τρυπητή δεν θα κρατούσε λίγη ζεστούλα τα κρύα βράδια και επίσης δεν θα αναδεικνύονταν το σχέδιο. Μια βόλτα στα υφασματάδικα της πόλης μου έδωσε τη λύση. Ένα σεντονόπανο στις ίδιες αποχρώσεις αφού πλύθηκε για να μην "μαζέψει" όταν θα ραβόταν αποτέλεσε την "επένδυση" του πλεκτού τμήματος μέχρι την δαντέλα. 



Μικρή αλλά ουσιαστική λεπτομέρεια: εφαρμόστηκε διπλό ώστε να "φωτίζει το σχέδιο από τη μία και να μην είναι άχαρη η πίσω πλευρά. 

Και ιδού το αποτέλεσμα. Βλέπετε  τη λεπτομέρεια, μέχρι σε ποιο σημείο έραψα το ύφασμα.


    Το δώρο πλύθηκε και μπήκε στο κουτί για να δοθεί στη μικρή ζουζούνα. Η βάφτισή της ήταν υπέροχα απλή και ουσιαστική. Να είναι γερή και καλοφωτισμένη!!!!

Όμως δεν τελειώνω εδώ. Σας έχω ένα tip για τα μοτίφ. Επειδή το χέρι μας μπορεί να αλλάξει τον τρόπο πλεξίματος, να χαλαρώσει ή αντίθετα να σφίξει έστω και λίγο, εγώ όταν τα έπλεκα σκέφτηκα κάτι πολύ χαζό αλλά πολύ πρακτικό. Χρησιμοποίησα ένα πίνακα μικρό που είχα με φελλό και περνούσα σε πέντε μικρές μεταλλικές σούβλες, μην γελάτε, τα μοτίφ. Έτσι είχανε το ίδιο σχήμα και δεν με δυσκόλεψαν στην τοποθέτηση και το ράψιμο. Αξίζει να αναφέρω ότι χρησιμοποίησα βαμβακερό νήμα 100% λεπτό κορδόνι το οποίο είχε εξαιρετική απόδοση πριν και μετά το πλύσιμο. Δεν κρέμασε, δεν έχασε τη φόρμα του και σιδερώθηκε άψογα. Να τα λέμε και αυτά. Σας γράφω και την μάρκα: "ΠΡΩΤΗ" Κορδονέτο.

Και φυσικά επειδή το "δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού", ξανακάνω προσπάθεια για αγοράκι αυτή τη φορά με μια παραλλαγή στη δαντέλα και φυσικά με άλλα χρώματα. Αποφάσισα να ξεφύγω από τα γαλάζια και να πάω στο πράσινο. της μέντας.


Μέσα από αυτό το δημιουργικό χάος προέκυψε η νέα version.



Και μια τσαχπινιά η φουντίτσα....



Σας δείχνω και το τελείωμα το οποίο βασίζεται σε μια πολύ εύκολη πλέξη.



Φυσικά επενδύθηκε με ύφασμα και όπως βλέπετε το έχω βάλει μέχρι την προτελευταία σειρά του τελειώματος για να είναι στέρεα.


Τέλος!!!


Την ανάρτηση την αφιερώνω σε δυο μικρούλες την Ελένη και την Μαρίνα, που αγαπώ και με εμπνέουν. 

Υστ.:οι βαφτίσεις ήταν πολύ ωραίες και μάλλον αυτές τις συναντήσεις τις έχουμε όλοι ανάγκη.

Σάββατο 1 Φεβρουαρίου 2020

Project Α Γ Α Π Η


Καλημέρα και καλό μήνα να έχουμε.

    Έξω από το παράθυρό μου βλέπω ένα ηλιόλουστο πρωινό, το οποίο επιβεβαιώνει ότι οι Αλκυονίδες ημέρες είναι εδώ και θα μας ζεστάνουν στο μέσον του χειμώνα. Έτσι σκέφτηκα και εγώ να σας ζεστάνω με την πιο διαχρονική αλήθεια: την Α Γ Α Π Η. Την άδολη, ανεπιτήδευτη, αέναη, ισχυρή, ειλικρινή, αληθινή και πολύ πολύ συγκινητική αγάπη ανάμεσα στον μπαμπά και την κόρη και όχι μόνο. Και μιλώ για τους ισχυρούς δεσμούς, οι οποίοι αναπτύσσονται ανάμεσα στους γονείς και στα παιδιά και οι οποίοι μπορεί να εκφραστούν με απλά πράγματα. 
    Η αγάπη δεν χρειάζεται στολίδια και   περιττά πράγματα. Φτάνει η αλήθεια της ψυχής.....
   Η φίλη λοιπόν Έφη αποφάσισε έμπρακτα να δείξει τα συναισθήματά της σε ένα κομβικό σημείο της ζωής της όταν αποφάσισε να πάρει τη "σκυτάλη" από την οικογένειά της και να δημιουργήσει τη δική της.
      Μιλήσαμε πολύ, ψάξαμε και ιδού. Ένα απλό μαντήλι, με το οποίο αποχαιρετά την παλιά της ζωή ετοιμάστηκε για να δοθεί στον αγαπημένο μπαμπά πριν τον γάμο. Με τις φωτογραφίες επέλεξα να σας δείξω τα στάδια δημιουργίας. Για τις γραμματοσειρές κλπ ισχύουν αυτά τα οποία έχω γράψει σε παλαιότερες αναρτήσεις. Νομίζω ότι η συγκίνηση και οι όμορφες στιγμές που έζησαν οι πρωταγωνιστές είναι πολύ δυνατές και καλύπτουν κάθε τι άλλο!!!!

Φιλιά!!!