ΣΤΑΥΡΟΒΕΛΟΝΙΑ-CROSS STITCH-NASIA

Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2016

Η νεράιδα άλλαξε τα ραβδάκια με τα βελονάκια!!!!!!

    Σήμερα σας χαιρετώ με χαρούμενη διάθεση και μεγάλη όρεξη για παιχνιδοκαταστάσεις. Γιατί εκεί που λες, ότι ξέρεις έναν άνθρωπο και θεωρείς ότι δεν έχεις τίποτε άλλο να μάθεις για αυτόν, μερικές φορές  κάνεις μεγάλο λάθος....
    Και φυσικά η διαπίστωση αυτή είναι για μένα, αφού μέσα στην καθημερινότητα προσπερνώ με βιάση τα πάντα. Έλα όμως που κάποια στιγμή πάνω στο λεωφορείο χαιρετώντας τη φίλη από τα παλιά την Περσεφόνη, είπα τόσα που δεν θα έλεγα ούτε σε κάμποσες συναντήσεις.

     Ναι αυτή είναι η νεράιδα που θα σας παρουσιάσω με χαρά και περηφάνια και θα καταλάβετε γιατί. Μια ντελικάτη κυρία με ισχυρή προσωπικότητα η οποία άντεξε το το "τέρας" της απόλυσης και μετέτρεψε την απραξία σε δημιουργία. Χωρίς να έχει πιάσει στα χέρια της το βελονάκι καταπιάστηκε με
 το πλέξιμο και άρχισε τις δοκιμές όχι πάντα με ευστοχία αλλά με πείσμα που την οδήγησε τελικά σε επιτυχία. Η τεχνική της είναι γνωστή ως amigurumi.


   Δεν γράφω περισσότερα. Απλά σας παραθέτω αυτά που μου είπε κάποια στιγμή που μιλήσαμε αυτολεξεί:
   Λοιπόν…ξεκίνησα το πλέξιμο πριν από ενάμιση χρόνο. Είχα ήδη απολυθεί από τη δουλειά και η εγκυμοσύνη σε συνδυασμό με το μεγάλωμα του μικρού με ανάγκασε να μείνω καιρό άπραγη. Είχε αρχίσει να μου σαλεύει η αλήθεια είναι…ώσπου έπεσα τυχαία πάνω σε ένα βιντεάκι που αφορούσε
 στο πλέξιμο. Δεν ήξερα εννοείται ούτε θηλιά να ρίχνω. Τη επόμενη αγόρασα βελονάκι και μαλλί . Νομίζω πως το πρώτο πράγμα που έφτιαξα ήταν μια καρδιά την οποία και έδειχνα παντού καμαρώνοντας σα γύφτικο σκεπάρνι. 


Το   να δημιουργείς κάτι από το μηδέν γεμίζει την ψυχή ευχαρίστηση. Το πρώτο ζωάκι ήταν ένα σαλιγκάρι. Το έδωσα στον μικρό. Αυτό που είδα στο πρόσωπό του ουσιαστικά ήταν το έναυσμα. Χρησιμοποιώ ακρυλικό πάντα επειδή έχει πιο μαλακή υφή, δε χάνει το σχήμα του στο πλύσιμο και δεν ερεθίζει το παιδικό δέρμα. Το γέμισμα είναι ειδικό για κούκλες και χρησιμοποιώ για ματάκια κουμπιά, τσόχα ή τα ράβω. Όταν δω ένα πατρόν ή όταν σχεδιάζω μόνη μου ένα πατρόν νιώθω τόσο ενθουσιασμό όσο και τα παιδάκια που περιμένουν δώρο … τόσο πολύ . 


   Τι μου αρέσει σε όλο αυτό τελικά? …μου αρέσει να δίνω χαρά…μου αρέσει η αίσθηση του να ξέρω πως ένα από τα κουκλάκια μου κρατά παρέα σε ένα παιδάκι…τα πλέκω με αγάπη και θέλω να πιστεύω πως με ένα μαγικό τρόπο αυτό περνά μέσα από τα κουκλάκια στα παιδιά…επειδή ποιο είναι το σημαντικότερο συστατικό για να μεγαλώσει ένα παιδί....αγάπη".

Και έτσι γέμισε με χρώματα το "σπιτάκι" μου, με παιχνιδιάρικες φατσούλες και με πολλή πολλή αγάπη. Απολαύστε τα και επισκεφτείτε τη σελίδα της  
 Περσεφόνης στο Facebook The Wool Project by P  για περισσότερο χρώμα και πρωτότυπες ιδέες.


Μη μου πείτε... Δεν είναι υπέροχα;;;;;

Το καλύτερο δώρο για ένα μικρό παιδί αλλά γιατί όχι και για "μεγάλα" παιδιά.
 Αυτά προς το παρόν. Τα λέμε......

Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2016

Άρχισε η προετοιμασία!!!!!!!!!

    Σας χαιρετώ και σας γράφω πολύ βιαστικά μιας και το Φθινόπωρο μπήκε φουριόζο και ακόμη δεν έχω βρει τους ρυθμούς μου. 
      Όμως, στο περιθώριο της δουλειάς ξεφύλλισα Αγγλικά περιοδικά, τα οποία στολίστηκαν για την πιο ωραία γιορτή του χρόνου. Τελικά, αν προγραμματίσεις τα "θέλω" σου μπορεί και να προλάβεις να χαρείς και να στολίσεις το χώρο σου με όμορφα πράγματα...
    Την τιμητική τους έχουν τρία Αγγλικά περιοδικά, Cross stitch Gold, Crosstitcher, Cross stitch Collection, τα οποία ξεφύλλισα και διάλεξα για σας. Είναι τα τεύχη του Σεπτεμβρίου ή Οκτωβρίου 2016, ό,τι πιο νέο και φρέσκο. Υπάρχουν σελίδες όπου μπορείτε να τα παραγγείλετε ή να τα κατεβάσετε με λίγα ευρώ. Σας δίνω μία διεύθυνση παρακάτω.
   Απολαύστε χρώματα, σχέδια και διαφορετικές  προτάσεις διακόσμησης.




Κι αν σας ενδιαφέρουν μπορείτε να γίνετε online συνδρομητές και να τα έχετε στον υπολογιστή σας. Δείτε εδώ:
Και εδώ:
Και εδώ:


    Εις το επανιδείν.

Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2016

Αποχαιρετώντας το καλοκαίρι.....


    Σας γράφω κοιτώντας το συννεφιασμένο κυριακάτικο ουρανό και αποχαιρετώ το καλοκαίρι που τελικά δεν μας έκανε το χατήρι να συνεχίσει έστω και για λίγο.
    Είχα από καιρό να κάνω αυτή την ανάρτηση όμως η καθημερινότητα με ανάγκαζε να απέχω. Δεν θα γράψω πολλά, αλλά θα "μιλήσουν" οι φωτογραφίες.
    Πάνω στις αγαπημένες πετσέτες αποτύπωσα μια καλοκαιρινή εικόνα και πρόλαβα να τη φωτογραφίσω στην αγαπημένη μου παραλία.








Επειδή, παιδεύτηκα πολύ με το σχέδιο των κοχυλιών, όχι γιατί ήταν δύσκολο αλλά γιατί δεν ήταν καλά τα γραφικά, αποφάσισα λοιπόν με αυτές τις φωτογραφίες να δείτε το σχέδιο και αν επιθυμείτε να το φτιάξετε.
Ο κοχλίας.
                      


Ο αστερίας.


Το κοχύλι.


Τα σχέδια από τη μικρή πετσέτα.



Σας χαιρετώ προ το παρόν και ελπίζω σύντομα να τα ξαναπούμε.

Κυριακή, 21 Αυγούστου 2016

Το μικρό μου μπαλκόνι.

 Γεια σας. Τι μου κάνετε; Μου λείψατε και σας πεθύμησα. 

  Η επιθυμία μου να σας μιλήσω ήταν έντονη όμως ο υπολογιστής μου είχε άλλα σχέδια. Μετά από πέντε ολόκληρα χρόνια αρμονικής συμβίωσης αποφάσισε σιωπηλά να με αφήσει να συνεχίσω τη διαδρομή μου στο διαδίκτυο μόνη μου. Πέρασε αρκετός χρόνος για να το ξεπεράσω, όμως κατάφερα να επανακάμψω  χωρίς τη βοήθειά του και να 'μαι.

    Όλο αυτό το διάστημα περνούσα τα απογεύματα στο μικρό μου μπαλκόνι (εξ ου και ο τίτλος), που ευτυχώς έχει δροσιά και  θέα στο βουνό. 

Αισθάνομαι τυχερή στην ατυχία μου, γιατί το μπαλκονάκι μου με εμπνέει και μου δίνει τη δυνατότητα να αναμετρηθώ με τα "θέλω" μου, τα όνειρά μου και είναι σιωπηλός θεατής στις δημιουργίες μου. Ενίοτε αποτελεί και φόντο στις φωτογραφίες μου ενώ φιλοξενεί αγαπημένα πρόσωπα για καφέ και κουβέντα.



  "......Στο μικρό μπαλκόνι με το χελιδόνι
Κάποτε είδα κόσμο και ένα ροζ μπαλόνι
Και ύστερα το είδα ξάφνου να ερημώνει
Την καρδιά μας πάντα, κάποιος την πληγώνει

Τα μικρά μπαλκόνια
Έχουνε τιμόνια
Χαρές, γιορτές, βουβές ματιές
Όμορφα χρόνια
Τα μικρά μπαλκόνια
Έχουνε τιμόνια
Χαρές, γιορτές
Του πάρτι φωνές
Μέσα απ’ τα σαλόνια........"


  Ακούγοντας αυτούς τους στίχους της Σάννυ Μπλατζή ερμηνευμένους έξοχα από τον Δ. Σαββόπουλο μου ήρθε στη σκέψη όλη  η θετική ενέργεια του μικρού μπαλκονιού μου που δεν το αλλάζω με τίποτε.





   Κάθε καλοκαιρινό απόγευμα σχεδόν, το βελόνι μου παίρνει "φωτιά" πάνω στους καμβάδες και μέρα με τη μέρα αρχίζει να παίρνει μορφή το εργόχειρό μου. Με την πολυτέλεια της φύσης γύρω μου την ηρεμία και την ομορφιά του τοπίου ξεχνώ καθετί και προχωράω.....



 Και με τα κατάλληλα εφόδια άρχισα ακόμη ένα πειραματισμό που ευτυχώς μου "βγήκε"... Δε λέω παιδεύτηκα αλλά έτσι είναι καθετί καινούριο απαιτεί χρόνο και υπομονή. Ξεκίνησα λοιπόν τη διακόσμηση ενός κεριού, τετράγωνου αυτή τη φορά. 

Η πρόκληση ήταν μεγάλη, γιατί έπρεπε να είμαι ακριβής ακόμη και στο χιλιοστό. Να κεντράρω το σχέδιο σε κάθε πλευρά και να κάνω την τοποθέτηση με υπομονή για να βγει σωστό Η επιλογή μυ ήταν ένα λουλουδάτο μοτίφ και το χρώμα λευκό σε φίνο λινό ύφασμα μιας και προορίζεται για ένα γάμο που γίνεται σήμερα.


Και ιδού το αποτέλεσμα από διαφορετικές λήψεις.

Δεν χρησιμοποίησα πολλά υλικά, γιατί πιστεύω στην απλότητα.


Εννοείται ότι το κερί είναι από την ξαδέλφη Άννα. Η λεπτομέρεια που με τρέλανε: τετράγωνο και το γυάλινο ρεσώ. Γεια σου ρε ξαδέλφη με τα ωραία σου!!!!!!!




Σε αυτή τη γωνιά φαίνεται το τελείωμα του υφάσματος και εδώ ήταν τα "δύσκολα" όπως αντιλαμβάνεστε. Αν κάνεις λάθος εδώ θα δείξει.



Οι άλλες πλευρές....


 Τελειώνοντας θέλω να σας χαιρετίσω όπου κι αν βρίσκεστε. στο σπίτι, στη θάλασσα. σε 

διακοπές..... Αφιερώνω την ανάρτηση σε όλες εσάς, που καθημερινά ή όχι κάθεστε στα μπαλκονάκια σας και "σκαρώνετε" τα αριστουργήματά σας. 
O Blogger μου κάνει κόλπα και μπορεί να βλέπετε διάφορα....

Τρίτη, 2 Αυγούστου 2016

Οι ατυχίες συμβαίνουν...

Καλημέρα σας και καλό μήνα.
    Δυστυχώς δεν μπορώ να σας παρουσιάσω τα ωραία μου λόγω τεχνικών κωλυμάτων. Ο υπολογιστής μου βρίσκεται σε καλά χέρια και ελπίζω να τον έχω σύντομα.
 Τον αναμένω λοιπόν, και σας επιφυλάσσω εκπλήξεις και ωραίες παρουσιάσεις μόλις τον πάρω στα χέρια μου.
   Να περνάτε καλά.....

Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2016

Ιδιαίτερες προτάσεις για το καλωσόρισμα της νέας ζωής.

Καλημέρα σας όπου κι αν βρίσκεστε, ό,τι κι αν κάνετε σας εύχομαι να είστε καλά.
     Μέρες τώρα με έχει συνεπάρει η ομορφιά αυτών που θα δείτε παρακάτω. Ο ερχομός μιας νέας ζωής πάντα μας συγκινεί και μας κινητοποιεί για να τη υποδεχθούμε με αγάπη, ενώ αναδύονται από τα βάθη της ψυχής μας αισθήματα τρυφερότητας, στοργής, που ξεχάστηκαν ανάμεσα στις "συμπληγάδες" των καθημερινών προβλημάτων. 
    Η νέα ζωή πάντα φέρνει την αισιοδοξία, φωτεινά χαμόγελα, χρώμα εκτυφλωτικό, λυτρωτικό, και μια αντιμετώπιση της καθημερινότητας κάτω από μια άλλη οπτική γωνία, που "υπόσχεται"  ανανέωση και  χαρά. Ακόμη κι αν ακούγονται πολύ απλά όλα αυτά με το πέρασμα του χρόνου αποδεικνύονται πολύτιμα δώρα.                                                                                     Στη συγκεκριμένη περίπτωση, δημιουργήθηκαν με μεράκι και πολλή πολλή αγάπη όλα αυτά που βλέπετε για δυο μωρά που αναμένονται εκεί γύρω στο τέλος του καλοκαιριού.  Μια σειρά από σεντονάκια, πάνες καθώς και κουβερτούλες φτιάχτηκαν για να προσφερθούν από μια καταπληκτική γιαγιά στα πρώτα της εγγονάκια.. 
    Η επιλογή, η υλοποίηση έγινε με πολλή προσοχή και βασίστηκε στο γούστο και τις προτιμήσεις της. Βέβαια, όλα αυτά φτιάχτηκαν από τη Βάσω με προσοχή και μεράκι. Πράγματι είναι η πιο ωραία ενασχόληση να κεντά και να πλέκεις με τόσο χαρούμενα χρώματα.
  Σς παρουσιάζω λοιπόν ένα σεντονάκι όπου ξεχάστηκαν τα μωρά παίζοντας με μπουρμπουλήθρες και μπαλόνια.....

    Το βατραχάκι είναι φτιαγμένο από άλλη φίλη και χρησιμοποιείται ως ντεκόρ...

  Η περίφημη μπουγάδα σε λαδί αποχρώσεις. Εδώ πρέπει να σας γράψω ότι αυτό το σχέδιο έχει τη μεγαλύτερη επισκεψιμότητα μακράν και σε όποια χρώματα και να γίνει είναι τέλειο!!!!!

  Εδώ η καλοκαιρινή διάθεση είναι αναμφισβήτητη. Έντονα, χαρούμενα, ζωηρά χρώματα.   
 Σβούρες, κύβοι, βαρκούλες και παπάκια  ξεκίνησαν για ένα ατελείωτο παιχνίδι....

 Όνειρα γλυκά μωρό μου....
 Και η γιαγιά αν και πολυάσχολη και με μια δύσκολη καθημερινότητα έφτιαξε τα χαρούμενα μοτίβα στις δυο πάνες.

  Άφησα τελευταίες τις κουβερτούλες:μια καλοκαιρινή πλεγμένη με βαμβακερό νήμα και με μια απλή αλλά εντυπωσιακή πλέξη. Ρομαντική λεπτομέρεια τα ανάγλυφα πλεκτά λουλούδια. 

Και  μια ζεστή ζεστή χειμωνιάτικη έκδοση παιδικής κουβέρτας που προορίζεται για να ζεστάνει το μωράκι στις κρύες μέρες και νύχτες του χειμώνα. Είναι μακριά αλλά θα έρθει.

Οι όμορφες στιγμές που έρχονται, αργότερα θα  γίνουν ωραίες αναμνήσεις, θα συνδεθούν  με αυτά τα αντικείμενα. 
και θα αποτελέσουν κομμάτι της προσωπική ιστορίας. Και οι διηγήσεις κάθε φορά θα περιλαμβάνουν αυτές τις ασήμαντες αλλά τόσο χαρακτηριστικές λεπτομέρειες.



                       



 Με το καλό να υποδεχθείτε κα Δώρα τα μωράκια. Να είναι γερά και καλότυχα. Να περιβάλλονται σε όλη τους τη ζωή από ανθρώπους που τα αγαπούν και τα νοιάζονται.