ΣΤΑΥΡΟΒΕΛΟΝΙΑ-CROSS STITCH-NASIA

Σάββατο, 14 Σεπτεμβρίου 2013

Το ήρεμο " κίνημα" της τέχνης του χειροποίητου.

Καλημέρα σας και καλό Σαββατοκύριακο.

  Η ανάρτηση σήμερα είναι αρκετά διαφορετική. Δεν έχει προτάσεις για κέντημα, φωτογραφίες... Πρωταγωνιστεί ο λόγος για μια φορά και όχι η εικόνα.... 
    Εδώ και πολύ καιρό σκεφτόμουν να γράψω για όλα αυτά, τα οποία βλέπω στο διαδικτυακό μου μικρόκοσμο να εξελίσσονται με ταχύτατους ρυθμούς. Και αναφέρομαι σε όλα αυτά τα ιστολόγια, τα οποία ως κύρια θεματολογία έχουν την τέχνη του χειροποίητου αντικειμένου και τη δημιουργία του. 
   Αν γυρίσουμε το χρόνο πίσω και πάμε μια δεκαετία πριν θα δούμε, ότι τίποτε απολύτως δεν προμήνυε όλα αυτά. Οι ενασχολήσεις των γυναικών ήταν πολύ διαφορετικές και οι προτεραιότητες αφορούσαν περισσότερο στο "ευ ζην" μέσω του καταναλωτισμού.

   Κι όμως αργά και σταθερά η παγκόσμια τάση για το χειροποίητο ήρθε και στη χώρα μας και"σάρωσε" κυριολεκτικά. Όμως εκείνο, που αξίζει να σημειώσουμε είναι, ότι η ευχάριστη ενασχόληση με κάποια χειροποίητη τέχνη ενδυναμώθηκε και έγινε σε ορισμένες περιπτώσεις προτεραιότητα για αρκετές από εμάς.  Η δημιουργία των ιστολογίων έπαιξε το ρόλο της. Σιγά σιγά και όχι βιαστικά η γειτονιά των γυναικών, που ασχολούνταν με το "άθλημα", άρχισε να παίρνει ζωή και δειλά δειλά κάθε μια παρουσίαζε τα έργα της. 

     Και χρησιμοποιώ εσκεμμένα τη λέξη δειλά, γιατί από την προσωπική μου εμπειρία σας εκμυστηρεύομαι, ότι με κοιτούσαν στραβά και με σχολίαζαν μερικές φορές απροκάλυπτα για το γεγονός, ότι ασχολούμαι με το κέντημα. Ίσως η εμπειρία η δικιά μου να μην είναι αντιπροσωπευτική, ίσως όμως και να θυμίζει αντίστοιχες εμπειρίες και σε εσάς. Ένα είναι σίγουρο: η τεχνολογία απελευθέρωσε και ανέδειξε το χειροποίητο. Και όσο κι αν αυτό φαίνεται οξύμωρο είναι  πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα, που μπορείτε να διαπιστώσετε και εσείς περιδιαβαίνοντας στα ιστολόγια των Ελληνίδων δημιουργών. 
    Και να που άρχισε να εξαπλώνεται το ήρεμο κίνημα του χειροποίητου και να απενοχοποιείται από όλους, όσοι το έβλεπαν ως ένα χόμπυ ώριμων, μοναχικών γυναικών.

    Αν κάποιος, όμως, ασχοληθεί με λογοτεχνικά κείμενα και κάνει μια ιστορική αναδρομή θα βρει αναφορές ακόμη και στα έργα του Ομήρου σχετικά με τις τέχνες, που ασχολούνταν οι γυναίκες. Και πληθώρα στοιχείων μπορεί να προκύψουν μέσα από δεύτερες αναγνώσεις κλασικών λογοτεχνικών κειμένων. Η ενασχόληση μάλιστα με την τέχνη του χειροποίητου θεωρούνταν προνόμιο των υψηλών τάξεων και σήμερα αυτό αποδεικνύεται περίτρανα από  τα μουσειακά εκθέματα ανα την υφήλιο.
   Θέλω, όμως, να δώσω και μια διαφορετική οπτική του θέματος μέσα από την παγκόσμια τάση. Πολλές από εμάς επισκέπτονται τακτικά το Pinterest  στο youtube και  σε άλλες σελίδες διαμοιρασμού εικόνων. Εκεί λοιπόν και χωρίς να χρειαστεί να πω περισσότερα, βλέπετε χιλιάδες εικόνες που αποδεικνύουν, ότι οι γυναίκες δημιουργούν, μοιράζονται ιδέες και δεν διστάζουν να παρουσιάζουν βίντεο για να διδάξουν την τέχνη τους. 

   Απίστευτο υλικό υπάρχει στο διαδίκτυο και συνεχώς "ανεβαίνει". Δεν κάνω περισσότερες αναφορές, για να μην σας κουράσω. 
   Εδώ και τρία χρόνια με γεωμετρική πρόοδο δημιουργούνται ιστολόγια με κάθε λογής θεματολογία και πολλές φορές με ξαφνιάζουν ευχάριστα με τις προτάσεις. Όλο αυτό το διάστημα που έχω το ιστολόγιο και έρχομαι σε επαφή με φίλες από όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό αισθάνομαι, ότι υπάρχει μια δυναμική, που πρέπει να αξιοποιηθεί με σωστό τρόπο για να δώσει εργασία και έσοδα σε γυναίκες άνεργες. Πέρα από την αναμφισβήτητη ευχαρίστηση και ικανοποίηση, που νιώθει κάποια όταν βλέπει να υλοποιείται η δημιουργία της, υπάρχουν αρκετά σημεία άξια αναφοράς. Η καλλιτεχνική πλευρά,  η συνέχιση παραδοσιακών τεχνών, ο εκσυγχρονισμός των υλικών,  οι λαογραφικές αναφορές, η χρηστικότητα των ίδιων των αντικειμένων. 

  Οι τάσεις είναι πολλές και αρκετά διαφορετικές. Το διαδίκτυο παίζει το ρόλο του καθώς και οικονομική κρίση. Δεν ήθελα να θέσω αυτή την παράμετρο, γιατί απλά, ενώ μας έχει κάνει πολύ κακό όλο αυτό, που ζούμε καθημερινά και σε πολλές περιπτώσεις οδηγεί σε απόγνωση πολλούς από εμάς,  η αρνητική οπτική έδωσε μια ώθηση σε όλες αυτές τις προσπάθειες. Παράδοξο αλλά αληθινό, η θετική επίδραση της κρίσης στην δυναμική επαναφορά του χειροποίητου.
    Αρχικά με ξάφνιασε ευχάριστα η νέα τάση, η οποία παρουσιάστηκε στην Αθήνα.  Αναφέρομαι στις συναντήσεις των γυναικών σε καφέ και άλλα μέρη για να κάνουν τα έργα τους και να μιλήσουν, να ξεσκάσουν από την καθημερινότητα και τα έντονα προβλήματα, να ανταλλάξουν ιδέες. Και αυτές οι ομάδες δεν διστάζουν να προσφέρουν εθελοντικά και να βοηθήσουν  ιδρύματα και ανθρώπους, που σήμερα έχουν ανάγκη.
    Βλέπω με χαρά, ότι γίνεται μια αντίστοιχη προσπάθεια και σε άλλες πόλεις ενώ δεν πρέπει να παραλείψω το γεγονός, ότι υπάρχουν στα περισσότερα μέρη της χώρας μας εργαστήρια εκμάθησης διάφορων τεχνών. Ακόμη και οι εφημερίδες ευρείας κυκλοφορίας ασχολήθηκαν με το θέμα και έκαναν αφιερώματα στο βελονάκι, το κέντημα κλπ, τα οποία έγιναν ανάρπαστα. Πολλά περιοδικά συμπεριέλαβαν στήλες αντίστοιχες, ενώ άλλα ξεκίνησαν με αποκλειστική θεματολογία το χειροποίητο σε κάθε μορφή του. 
   Και εδώ αναρωτιέμαι τι συμβαίνει.  Γιατί σίγουρα κάτι κινείται, ήρεμα αλλά σταθερά και ανοδικά. Μια σειρά από επαγγέλματα αναβιώνουν, ενώ υπάρχει η δυνατότητα χρηματοδότησης μέσα από  διάφορους φορείς. Η  σωστή αντιμετώπιση όλων αυτών των δεδομένων θεωρώ, ότι είναι το μυστικό της συνέχισης του "κινήματος". Θα πρέπει να το διαχειριστούμε με σοβαρότητα και να αφήσουμε το χρόνο να βοηθήσει στην εξέλιξή του. Άλλωστε το πρώτο βήμα απενοχοποίησης έγινε....

Καλημέρα σας!!!
  
  

13 σχόλια:

  1. Καλημέρα , Νάσια μου !!!!! Υπέροχο το αφιέρωμά
    σου στις χειροτεχνίες !!!!!!
    Καλό και δημιουργικό Φθινόπωρο !!!!
    Φιλιά !!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Οι διαπιστώσεις σου με βρίσκουν απολύτως σύμφωνη.Στην Ελλάδα είμαστε ακόμα τραγικά πίσω σε σχέση με την δυναμική της νέας τάσης που υπάρχει σε άλλες χώρες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλημέρα Νάσια !!
    Πόσο δίκιο έχεις σ αυτά που αναφέρεσαι !!
    Έχω κι εγώ τις ίδιες εμπειρίες κυρίως όσον αφορά το κέντημα..
    Όταν έλεγα ότι κεντάω μου έλεγαν "σοβαρά, κεντάς ?"
    Και τώρα έχουν αρχίσει "α ! τι ωραίο μου φτιάχνεις κι εμένα ένα ?"
    Πιστεύω κι εγώ πως έχουν αλλάξει λίγο τα πράγματα, γιατί βλέπω
    και νέες που δείχνουν διάθεση να τους δείξεις να πλέκουν κλπ..
    Ας βοηθήσουμε λοιπόν όπως λες στη σινέχιση του "κινήματος" !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλημέρα Νάσια !!
    Πόσο δίκιο έχεις σ αυτά που αναφέρεσαι !!
    Έχω κι εγώ τις ίδιες εμπειρίες κυρίως όσον αφορά το κέντημα..
    Όταν έλεγα ότι κεντάω μου έλεγαν "σοβαρά, κεντάς ?"
    Και τώρα έχουν αρχίσει "α ! τι ωραίο μου φτιάχνεις κι εμένα ένα ?"
    Πιστεύω κι εγώ πως έχουν αλλάξει λίγο τα πράγματα, γιατί βλέπω
    και νέες που δείχνουν διάθεση να τους δείξεις να πλέκουν κλπ..
    Ας βοηθήσουμε λοιπόν όπως λες στη σινέχιση του "κινήματος" !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλημέρα Νάσια! πόσο συμφωνώ μαζί σου , ακόμα η κάθε δημιουργία μας προσφέρει ηρεμία , λειτουργεί ψυχοθεραπευτικά θα έλεγα! Και εγώ πάντα ασχολούμαι με κάτι κέντημα, πλέξιμο , κοσμήματα, είναι πολλές οι γυναίκες που το κάνουν , αλλά και εκείνες που θέλουν να μάθουν
    Καλό σου απόγευμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Νάσια μου και εγώ θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου με όσα γράφεις!!!!Έχω διαπιστώσει και εγώ ότι τον τελευταίο καιρό όλο και περισσότερες κυρίες ασχολούνται με τα χειροποίητα και γενικά με όλων των ειδών τις τέχνες!!!Αυτό με χαροποιεί ιδιαίτερα γιατί δεν σου κρύβω πως και εγώ πριν λίγα χρόνια είχα ακούσει πολλά σχόλια του τύπου''έλα καλέ τώρα που θα καθόμαστε να κεντάμε και να πλέκουμε σαν τις γιαγιάδες μας η ζωή είναι έξω και όχι μέσα στο σπίτι''και άλλα τέτοια χα χα!!!!Το κίνημα όσο πάει και μεγαλώνει!!!!!Φιλάκια!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ciao Nasia
    sono d'accordo con te su ciò che hai scritto... Anche in Italia il movimento si sta diffondendo e con la crisi che c'è credo che moltissime donne impareranno a farsi i lavoretti da sole. E coloro che non sono capaci daranno lavoro alle altre...
    Grazie del bellissimo post !!!
    Con affetto, Elena

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Τώρα που είναι για όλες μας δύσκολο να αφήσουμε στα παιδιά μας περιουσίες,
    ας τους αφήσουμε έργα τέχνης φτιαγμένα απ' τα χέρια μας.
    Αυτά περνούν από γενιά σε γενιά κι αυξάνουν την αξία τους.
    Γι αυτό μαζί με την ψυχοθεραπεία, ας στολίσουμε με χειροποίητα πράγματα τις ζωές μας
    και τις ζωές των παιδιών μας, και των μελλουσών γενεών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου. Πριν μερικά χρόνια όταν έλεγες ότι πλέκεις και κεντάς σε κοίταγαν σαν εξωγήινο, αν έβλεπαν δε και στρωμένα κεντήματα στα έπιπλα άρχιζαν τα σχόλια. Πάντως Νάσια εμένα το κέντημα και το πλέξιμο με βοήθησαν και με βοηθάνε πάντα στα δύσκολα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Με βρίσκεις σύμφωνη σ΄ αυτά που λες....και λίγα λες....βίωσα και εγώ αυτό το Κατίνα είσαι? τι κάθεσαι νέα γυναίκα και κεντάς ? λες κι έχει κάτι η Κατίνα ή είναι μονοπώλια των γηραιών κυρίων να κεντούν....Εγώ προσωπικά χάρηκα ιδιαίτερα για το ανέβασμα του εργόχειρου στα μάτια του κόσμου γιατί διορθώνει την ψυχολογία των γυναικών και τις διατηρεί ήρεμες για να αντιμετωπίζουν την ξκαθημερηνότητά τους ....ευχαριστούμε για το θέμα.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Νάσια, εκφράζεις άψογα όλα αυτά που, σαν συνοδοιπόρος σου στα μπλογκς, αντιμετωπίζω καθημερινά.
    Το αρχικό χαβαλέ μετατρέπεται σε θαυμασμό λόγω της υπεύθυνής μας αντιμετώπισης προς τους αναγνώστες μας, με πλούσιο και όμορφο περιεχόμενο, σε ακόλουθους και σε αμέτρητες καθημερινές επισκέψεις από ανώνυμα άτομα που διψούν για ιδέες.
    Χαίρομαι τα νέα παιδιά που τολμούν να μας δείχνουν τις χειροτεχνίες τους και τους εύχομαι καλό κουράγιο, άλλωστε ο μέσος χρόνος ζωής ενός μπλογκ στατιστικά είναι 3 χρόνια.
    Έχω δείξει στη σελίδα μου αρκετές φορές την αξία του χειροποίητου και σαν παράδειγμα σας παραπέμπω στο http://www.pinterest.com/pin/549298485772035277/ Δείτε και την παραπομπή στη σελίδα του δημιουργού για τιμή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Τι υπέροχη ανάρτηση! Είναι λες και διαβάζω γραμμένες κάποιες δικές μου σκέψεις.Πολλές φορές έχω θαυμάσει παρουσιάσεις έργων σε μπλοκ που με αφήνουν άναυδη. Σέβομαι κάθε προσπάθεια γιατί ξέρω από πρώτο χέρι ( και σαν παλιά διδάσκουσα σε Λύκειο) ότι η Τέχνη είναι μία διέξοδος πολλών προβλημάτων και βοηθάει στην επίλυση τους.Όσο για το κέντημα..θα έπρεπε να έχει θέση στα μαθήματα σε σχολές Τέχνης φίλη μου.Ήξερα κάποια ( δυστυχώς πέθανε)που..ζωγράφιζε κεντώντας ελεύθερα..χωρίς καν προσχέδιο επάνω στο ύφασμα..'Έχω τη τιμή να έχω έργο δικό της δώρο στο γάμο μου. Συγχαρητήρια για το κείμενο σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Συμφωνώ με όσα έγραψες Νάσια, για το κέντημα τα προηγούμενα χρόνια. Ανάλογη εμπειρία έχω κι εγώ αρκετές ιστορίες... πάντως το κέντημα, το πλέξιμο, οι χειροτεχνίες γενικότερα, είναι η χαρά της δημιουργίας, αγχολυτικό, διέξοδος σε πολλά!
    Μπράβο για την ανάρτηση αυτή, συνεχίζουμε με ό,τι μας γεμίζει, ό,τι μας αρέσει κι αυτό είναι και μας κάνει πολύ καλό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή